Medea

Zaterdag 14 mei 2011 Groningen Stadsschouwburg

2011-05-15T16:39:00.000+02:00

Het zit er op. 32 Voorstellingen van Medea. Voor de allerlaatste in de Stadsschouwburg van Groningen, het thuishonk van het NNT, treedt de commissaris van de koningin in Groningen, Max van den Berg, aan als Kreon. Dat heeft hij twee jaar eerder ook gedaan in de Groningse Stadsschouwburg. Om de handelingen, de teksten, de cues weer op te halen, repeteren we speciaal voor hem, daags tevoren, in de Noorderkerk, vaste uitwijkstudio van het NNT. Ola en Dani zien er streng op toe dat de zogeheten administratie van cues en hints op orde is, zodat Max alles weer op een rijtje krijgt. Op de dag van de dernière zelf doen we in de middag, ook voor hem, een doorloop in de Stadsschouwburg, met kleding en al. Malou is er nu niet bij. Ze doet er beter aan om haar krachten te sparen voor de avond. Waardoor Maartje de schone kans krijgt om even de rol van Malou over te nemen. Met de tekst in de hand rent ze van de positie van Medea naar die van Glauke. Welgevallig ondergaat ze de sexscene met Peter op de keukentafel en als Peter ook nog 'op zijn eentje' de twee kleine jongens speelt die de giftige oorbellen van hun moeder aan Glauke moeten geven, blijkt dat je van het stuk Medea ook een slapstick kunt maken. Er kunnen nog meer rollen anders worden ingevuld. Vóór de doorloop oefent Ola de sterfscene van Glauke met Max. Met overgave laat ze zich als Glauke dooreen schudden door Max waardoor hij met evenveel smart de rol van Kreon ondergaat. Voor deze ene en laatste keer mag het koor de tekst zeggen, waarmee Hans als Kreon altijd de bloedstollende en hartverscheurende ineenstorting beschreef van de vergiftigde Glauke. 'Afzichtelijk'. En ook op deze laatste dag, nemen NNT directie en Raad van Toezicht een voorsprong om het zwaard der bezuinigingen van staatssecretaris Halbe Zijlstra te ontwijken. Met het zicht op een subsidiekorting van 200 miljoen op Kunst en Cultuur, zijn potentiele vrienden van het NNT te gast. Naast een speciale ontvangst en een toelichting achter de schermen van Medea krijgen ze de vraag of ze willen ingaan op de flirtpogingen van het NNT en de liefdesbrief met eerbare voorstellen willen aanvaarden. En dan..ja dan..is het woord aan Medea zelf. Ze huilt en schreeuwt nog een keer alle ellende van zich af voor 'de aarde zich sluit' en ze de dood van de kinderen aankondigt. De voorstelling ontroert weer en bewijst zo eens te meer dat het nog niet afgelopen kan zijn met het verhaal van Medea. Voor Malou is het een opluchting dat ze de zware last van 'die vervloekte vrouw' van zich af kan gooien, maar het NNT wil Medea op het repertoire houden. Normaal worden decor, rekwisieten en kleding van een gedane voorstelling vernietigd of hergebruikt. Nu blijft alles opgeslagen. We sluiten deze laatste Medeadag af als een Max-dag. Met champagne van het NNT. En met een legotaart, ons aangeboden door de ouders van Bram.

Ola als Maartje/Glauke & Max als Hans/Kreon

"Ik ben bestuurder, politicus, ik ben Kreon.

Ik ben de man die jullie sturen.

Mijn taak is:

Bijsturen voordat het fout gaat, zodat het goed gaat.

Bijsturen voordat het fout gaat is makkelijk,

maar daarmee is nog niet gezegd dat het dan goed gaat.

Als het fout gaat proberen we in elk detail een mogelijkheid te vinden

om de afloop van het verhaal te veranderen.

Om terug te gaan naar het moment dat de ramp zich nog niet had voltrokken.

Het moment dat alles nog alles was. "

Maartje als Malou/Medea

NNT bezoekers met een liefdesbrief op zak

Jetty Mathurin & Hans & Noraly & Erna Emanuels

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise38Groningen140511?authkey=Gv1sRgCKLllaTij_2XTQ#

Donderdag 12 mei Meppel Schouwburg Ogterop

2011-05-14T02:04:00.000+02:00

Op weg naar Schouwburg Ogterop zien we in Meppel op meer dan een plek posters van Medea rondom een boom. Dat hebben we nog niet meegemaakt in andere steden. Na Meppel heeft Medea nog één dag te gaan. Maar nu is er al een laatste dag voor buschauffeur Bert en voor Eriq van de catering. Schouwburg Ogterop heeft geen artiestenfoyer en daarom serveert Eriq ons in een kleedkamer. Van hem en zijn bedrijf krijgen we allemaal een doos Merci chocolade. Voor Guus, 11 jaar, en Toon, 8 jaar, is het vandaag ook de laatste dag. En voor Hans is het nu ook zover. Na afloop van de voorstelling heeft hij voor ons allemaal een cadeautje. We treurden de hele tour bij voorbaat al als de woorden Meppel en Hans samenvielen, omdat de rol van Hans als Kreon in de laatste voorstelling in Groningen gespeeld wordt door Max van den Berg. En dan zal Max net als Hans in zijn beginrede tegen de mensen zeggen: “Ik ben bestuurder. Ik ben politicus. Ik ben Kreon”. Gevolgd door een stilte. Met dit verschil dat Max in het echt commissaris van de koningin in Groningen is en zich door Ola heeft laten overhalen om voor een keer zijn functie te combineren met een rol op het toneel. De voorstelling In Meppel loopt een beetje rommelig. De toneelvloer lijkt minder breed dan in andere zalen, waardoor het licht van de volgspot van Jakob feller lijkt dan anders. Tijdens de sexscene van Jason en Medea lopen twee mensen de zaal uit. Ze zijn wat ouder en hebben er waarschijnlijk moeite mee dat Jason Medea bespringt op de keukentafel. Even later gaat de deur in de zaal weer open. Een mevrouw komt terug om dan weer weg te gaan, met iets in haar hand dat ze vergeten was. Het open en dichtgaan van een deur in de zaal is niet goed voor de concentratie op het toneel. En dat terwijl Malou/Medea dit keer voor de verandering a l'improviste juist niet vanaf het begin van de sexscene op de tafel is geklommen en mij en Peter/Jason even versteld doet staan. En dan kan Toon zijn pannenkoek niet verdragen. De tweede hap mag hij van zijn Medeamoeder uitspugen. Hij werd er misselijk van, zegt hij later. Toon doet vandaag voor de tweede keer mee. Het is direct ook zíjn laatste. Dus profiteert hij nog volop van zijn liefde voor Maartje, ontloken tijdens de voorstelling Teiresias, waarin Toon ook meedeed. In de bus van Groningen naar Meppel zit hij tegenover haar en vraagt van alles. “Maaaartje, heb jij kinderen?” en “Maaaartje, heb je een vader en een moeder?“ en “Maaaartje, zullen we samen zingen?” Voor zover het kan wijkt Toon niet van de zijde van Maartje. En zij laat het allemaal toe met een stralende lach. Het is vandaag Toon-dag.

Eriq & Bert

Hans, vlak voor aanvang om nog één keer Kreon te zijn.

Namen van de lampen boven het ijs: I'm Single heeft een enkele lichtfilter. Dubble D een dubbele.

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise37Meppel120511?authkey=Gv1sRgCMTXsKT_lLCTfw#

Dinsdag 10 mei 2011 Leiden Schouwburg

2011-05-11T16:04:00.002+02:00

Medea speelt in de laatste week van haar tournee voor een volle zaal in de Leidse Schouwburg. Met bouwjaar 1705 de oudste schouwburg van Nederland. Het is een intiem theater. Eigenlijk iets te klein voor het Medea-decor. Normaal heeft de catwalk zes planken en hangen er acht ijsblokken in de lucht. Nu is er maar ruimte voor vier vlonders en zes ijsblokken. Het geeft een extra dimensie aan de voorstelling om zo dicht op het publiek te spelen. Medea blijft een tranentrekker. Het applaus is er dan ook naar.

Ollie moet in het begin als hij samen met Bram op de tafel zit om naar het verhaal van Medea/Malou te luisteren steeds hoesten. Malou geeft hem water en van mij krijgt hij een anijssnoepje. Het is knap dat hij zich niet laat afleiden door de hoestbui. Met het snoepje in zijn mond trekt hij toch een gekke drakenbek, duwt hij zijn oogleden naar beneden met twee vingers en rekt hij zijn neusgaten op met twee andere vingers. Lotte heeft het vast zien gebeuren vanaf de coulissen, maar tijdens de voorstelling kan ze niks doen. De kinderen zijn op Lotte aangewezen tot het moment dat de zaal open gaat en vanaf het moment dat de voorstelling is afgelopen. Daar tussenin kan ze iets voor zichzelf doen. Soms blijft ze in de coulissen zitten. Soms zit ze in de zaal. Soms in de artiestenfoyer of in de kleedkamer met haar laptop of een boek. Lotte ziet erop toe dat de kinderen niet verdwalen in de schouwburgen, dat ze eten en drinken als ze dat nog moeten doen, dat ze hun theaterpyama's, rode theatersokken en theatergympies aandoen en weer uittrekken, dat ze zich niet vervelen en dat ze voor aanvang nog eens de 'daarom' tekst repeteren. Lotte is ook ons aanspreekpunt voor het reizen naar de plek waar we moeten spelen. Ze gaat altijd mee met de bus vanuit Groningen. Maar vandaag komt ze met de bedrijfsauto. Bij wijze van enorm hoge uitzondering en tot haar eigen enorm grote schande had ze vergeten om Ollie van school te halen. Er was gelukkig genoeg tijd om zelf te rijden van Groningen naar Leiden. Met Ollie. Waardoor alles weer goed kwam. Bram kwam met zijn moeder uit Hilversum. Voor Bram is het vandaag zijn laatste speeldag.

Lotte is een onmisbaar lid van de Medeafamilie. Twee jaar geleden was ze ook al bij het NNT voor de Medeakinderen. Toen waren haar dreadlocks nog niet zo lang als nu. Peter zegt dat hij altijd al heeft willen knutselen met het haar van Lotte. Vandaag mag het. Vandaag is het Lotte-dag.

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise36Leiden100511?authkey=Gv1sRgCJD07e_Dwauaeg#

Zaterdag 7 mei 2011 Zwolle de Spiegel

2011-05-10T15:48:00.000+02:00

25 Graden in de lente voelt anders dan 25 graden in de zomer. Er zit nog belofte in de kleuren van de bladeren aan de bomen en niemand zucht nog van teveel warmte. Op zo´n dag blijf je graag buiten en is het een troost dat het verlengde daglicht overal te zien is in De Spiegel, het mooie theater van Zwolle met zijn grote ramen, zelfs aan de zijkanten van de toneelvloer. In de artiestenfoyer wacht Eriq met aardappelpuree, vis en lamsbiefstuk. En er zijn tompoezen van Kiek die vandaag jarig is. We zingen Kiek toe en voor we later in de avond weer naar huis gaan, krijgt hij van ons twee kaartjes voor Swans, hem aangeboden op een leesplankje, bijeen gelegood door Lotte. Kiek is zielsgelukkig met de kaartjes, hoewel hij er al een had gereserveerd. Ik had niet eerder van Swans gehoord, maar ik leer snel dat het een Amerikaanse band is uit de jaren 80 die nu herleeft. De muziek is vaak expressief en rauw. Precies ook de bewoordingen die geluidsman Peter Zwart gebruikt als hij omschrijft waarom hij vindt dat het NNT het rock and rollste theatergezelschap is van Nederland. De rauwheid zit hem niet alleen in de muziek, ook in het decor, de tekst en het spel. Bij Ko en Ola is niks op de millimeter vastgelegd, zoals hij als freelancer vaak ervaart bij anderen. Dat is ook de reden waarom hij met zoveel plezier het geluid doet bij Medea. Twee jaar geleden kwam het toevallig zo uit dat hij bij Medea terechtkwam en de repetities en voorstellingen vielen precies in een periode dat hij vrij was. Elke dag had weer nieuwe verrassingen. Zoals die dag in januari 2009 toen Jan Kooper de beiaardier van de Martinikerk in Groningen zo gek had gekregen om het openingslied van onze Medea, "Can't take my eyes off you" op te nemen in zijn repertoire en het elke dag te spelen, zolang Medea in Groningen was. De opname van het carillon zit sindsdien in de computer van Peter Zwart en is nog steeds de openingstune van de voorstelling. Alle muziek van Medea is bijeengezocht en gecomponeerd door Jan Kooper. In nauw overleg met hem heeft Peter alles in de computer gedaan, inclusief lengte en titels als 'pling' en 'woesj'. De 'pling' is de benaming voor de haal over een snaar van de gitaar. In combinatie met muziek van de gitaar heet het 'gitaarpling'. De 'woesj' lijkt op een grote muziekzucht en kondigt bijvoorbeeld de nieuwsteksten aan. 'Woesj woesj ' is er ook. Dat is de dubbele woesj wanneer Medea in de chaos belandt. Peter zit samen met belichter Joshua in het midden van de zaal, achter zijn geluidstafel. Voor aanvang zendert hij ons en test hij het geluid van de micorofoons. Bijna elke scene heeft zijn eigen muziek. Peter moet net als alle anderen anderhalf uur alert blijven tijdens de voorstelling. Hij noemt zichzelf een 'schuifelaar' omdat hij constant moet schuiven of netter gezegd, mixen, om geluid bij te geven als een acteur zacht praat en terug te nemen bij een luide of schreeuwende stem. Het is spannend dat het elke avond anders is. Hetzelfde geldt voor de dans van Jesus. Zijn stampende en trillende hakken worden ondersteund en soms zelfs versterkt met een echo, die in de schouwburg van Groningen uit een luidspreker in het plafond boven de zaal kwam, zodat het echt leek alsof de wraakengel van boven af neerdaalde. Medea is nergens zonder Peter Zwart. Vandaag is het zijn dag.

In China vertelde een oude man dat Trea, de naam van Peter's vriendin, in het Chinees vertaald kon worden met 'de zon in de hemel' oftewel 'zomer'. Dat heeft Peter, later in Amsterdam, op zijn arm laten tatoeëren.

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise35070511ZwolleDeSpiegel?authkey=Gv1sRgCL2xkZ6n0_qDIg#

Vrijdag 6 mei 2011 Deventer Schouwburg Gastblog Eriq Elias

2011-05-07T13:00:00.003+02:00

Gezellig, ik ga vandaag naar Deventer, “mijn” Medea familie cateren……..
We beginnen vandaag niet zo vroeg, ik ben om 14 uur in Nieuwer ter Aa om het eten op te halen en ben blij verrast dat er vandaag nasi met sate op het menu staat, iets wat ikzelf ook erg lekker vind.
De reis naar Deventer verloopt voorspoedig, onderweg draai ik gezellig een cd van Trijntje Oosterhuis en zing uit volle borst mee, niemand die het kan horen denk ik…. Echter het is mooi weer en mijn raam staat open…. Op een gegeven moment zie ik aan de mensen die voor een stoplicht staan te wachten dat ik best wel een beetje minder kan…. Nou, ik heb een goede bui en geef ze hun zin hahaha….
Bij aankomst in Deventer wordt ik als goede bekende onthaalt, ik ben tenslotte drie weken geleden met een ander gezelschap ook te gast geweest. Ik weet de weg en ga het eten verder klaarzetten, ‘Mijn”gezinnetje is half aanwezig, de mensen van techniek zijn bijna klaar met het klaarmaken van het toneel en begroeten mij als vanouds joviaal…. Heerlijk als je vaker met een gezelschap meereist, je leert de mensen dan een beetje beter kennen. Ook de bus uit Groningen met Bert aan het stuur is vroeg vandaag…. Dat zou je niet verwachten op vrijdag, meestal is het verkeer dan behoorlijk hectisch, maar ze hadden geluk. Guus en Ollie waren allebei mee met de bus dus zullen er vandaag geen late eters zijn, de kids komen namelijk meestal wat later zodat ze niet te lang voor de voorstelling al in het theater hoeven te zijn.
Langzaam maar zeker druppelt de rest van de Medea familie ook binnen en gelukkig is het eten precies om half zes klaar zodat een hongerige crew kan “aanvallen”.
Malou is vandaag iets later dus houd ik voor haar een bordje apart, de rest eet gezellig aan de grote tafel en geniet van echte Deventer koek bij de koffie die na het diner volgt.
Mijn grote vriend Bert helpt met afwassen in de super spoelkeuken die er hier is en daarom ben ik al om kwart voor zeven klaar om de reis naar huis te beginnen. Op de terugweg nog een lekker ijsje bij het tankstation gehaald en tevreden op de bank gaan zitten….. Niet iedere dag verloopt zo gemakkelijk, maar ik gebruik deze ideale situatie toch als voorbeeld voor war een cateraar in het theater meemaakt.
Medea familie, bedankt voor jullie leuke collegialiteit en graag tot een volgende tour…. Eriq

Vrijdag 6 mei 2011 Deventer Schouwburg

2011-05-07T11:48:00.000+02:00

In de foyer van de Deventer Schouwburg klinkt de stem van Maria Callas in Medea, de opera. Zo komen de theaterbezoekers alvast in de stemming voor de inleiding van Loek van Voorst. Hij is recensent bij de regionale krant De Stentor en geeft vaker inleidingen in de schouwburg, vandaag met mij als gast aan tafel. Loek vergelijkt de beginteksten van de vertaling van Pé Hawinkels met die van Ko van den Bosch. Opvallend is dat Ko koningsdochter Glauke en Apsyrtus, de vermoorde broer van Medea opvoert. Wat we nu even vergeten is dat deze beginttekst geschrapt is in de hernomen versie van onze Medea. Loek krijgt het voor elkaar om in een half uur voorbespreking de Medea van het NNT door te lichten op de motieven van Medea om haar kinderen te doden, de manier waarop en hoe wij aan die informatie zijn gekomen en hoe alle andere rollen zijn ingevuld. Besproken wordt ook de moed van Malou om elke avond Medea te zijn. Na afloop van de voorstelling zegt een mevrouw dat ze blij was met de informatie vooraf en dat ze gegrepen was met de link naar de actualiteit van Sietske H. bijvoorbeeld.

Begintekst Medea van Ko van den Bosch

Was toch maar nooit de Argo op haar vaart

naar Kolchis aan de Klaprotsen ontsnapt!
Was zelfs maar nooit in ‘t woud van Pelion
een den geveld, zodat die keurtroep nooit
de riemen had gehad om ‘t Gulden Vlies
voor Pelias te gaan veroveren!
Dan was Medea, nooit opgejaagd
uit Kolchis door haar broer Apsyrtus en
in het ommuurde Jolkos aangeland
met haar uitzinnige liefde voor mij, Jason;
dan had zij Pelias’ dochters nooit verleid
tot vadermoord, dan zou zij nooit gevlucht zijn
voor Pelias’ zoon Acastus en dan zou zij niet
met man en kinderen hier in Korinthe wonen, -
uitgeweken maar desondanks geliefd
in haar uiteindelijke toevluchtsoord,
en mij Jason onverminderd toegedaan.
Maar nu: lig ik in ’t huwelijksbed ...
...met Glauke, de prinses, de dochter van KREON, die
het land Korinthe bestuurt.... Zijn we er nog?

Geen eigen foto's vandaag. Die heb ik per ongeluk gewist. Anders zou hier een keur aan portretjes staan van geluidsman Peter Zwart, want dit zou een Peter Zwart-dag worden. Ik had hem in alle standjes op de foto gezet. Achter zijn geluidstafel die meestal midden in de zaal is opgesteld, maar in deze Deventer Schouwburg heel erg vooraan is, op vier rijen stoelen verwijderd van het toneel. Peter zit daar altijd naast Joshua, die het licht doet. Samen hebben ze zich in allerlei bochten gedraaid om de fotoshoot zo geslaagd mogelijk te maken met gekke bekken en vreemde poses. Ik maakte ook foto's van Peter bij de tafel, links in de coulissen, waar alle zenders keurig op naam liggen. Daar zag Hans zijn kans schoon om vast te leggen hoe ik mijn jurk omhoog houd voor Peter als hij mij zendert. Met alle plezier heb ik ook Peter en Kiek samen op de foto gezet, allebei wijzend naar de vloer van het toneel om de achternaam van Peter aan te geven. Er waren nog veel meer foto's van Peter met Malou, Peter met Joshua, Peter met Hans, Peter met Maartje, Peter met de kinderen Guus en Ollie en Peter met de andere Peter die Jason speelt. Helaas. Morgen in Zwolle ga ik in de herkansing en maak er dan opnieuw een Peter Zwart-dag van.

Programmaboekjes van de schouwburgen worden ruim van te voren gedrukt. Vandaar dat hier nog Merijn de Jong vermeld wordt. In de eerste ronde van Medea was hij Jason. Die rol wordt nu gespeeld door Peter Vandemeulebroecke.

Dinsdag 3 mei Zoetermeer Stadstheater

2011-05-06T14:26:00.000+02:00

In Zoetermeer snijden we na de maaltijd van aardappelkroketjes, vis, gemengde groenten en salade een appelvlaai aan van Jonathan. Hij is vandaag jarig. Af en toe komt hij uit Groningen om Medea in te leiden bij het publiek. Ik had een lachende verjaarsfoto van Jonathan, maar die heb ik per ongeluk gewist, samen met andere foto's van de artiestenfoyer in Zoetermeer.

Als Medea zegt Malou elke voorstelling tegen Kreon: "Probeer iets nieuws", als ze hem wil laten afzien van zijn voornemen om haar en haar kinderen het land uit te zetten. In Zoetermeer verzint Malou als Medea zelf iets nieuws. Voor ze met de pannenkoeken begint, maakt ze haar riem los en gooit ze haar gele regenjas van zich af. Ze staat nu in haar zwarte lingerie achter het vuur. Dit heeft ze niet eerder gedaan. Maar het lijkt alsof het helemaal zo hoort. Het wegwerpen van de jas en de lingerie verhogen de attentie op het bereiden van de giftige pannenkoeken. Voor het licht is het iets minder spectaculair als Medea zonder gele jas het poedersuiker strooit op de pannenkoeken. Maar Joshua zal je daarover niet horen. Tijdens de voorstelling zit hij midden in de zaal achter zijn computer waarmee hij het licht regelt. Alles ligt vast in een elektronisch schema. Het licht heeft een belangrijke rol in Medea. Zo wordt de zaal pas aan het eind van de beginspeech van Kreon, geleidelijk aan donker. Als Kreon klaar is en naar zijn bureau op het achterpodium loopt, zakken de acht ijslampen heel langzaam naar beneden. Dat is goed te zien aan de mensen in de zaal, die hoofd en ogen omhoog richten. De scene wordt ondersteund met muziek. Ik sta dan links op het podium, klaar om de eerste nieuwstekst te lezen, als ik vol in het licht sta van de ijslamp, die ze voor het gemak gedoopt hebben tot 'Noralylamp'. Zo'n benaming is er ook nog steeds voor een lamp in de Amsterdamse Stadsschouwburg. Erfenisje van de voorstelling 'Hemel boven Berlijn', toen André Joosten iets soortgelijks had bedacht om mij in het licht te zetten.

Wanneer de schaduw van de neerzakkende lampen over het publiek glijdt in de voorste rijen van de zaal, weet ik dat het eind van de muziek nadert; het teken dat ik kan beginnen met de nieuwsberichten. .

Het licht laat ook van zich spreken als Maartje als Glauke in haar witte bruidsjurk het lied Nantes zingt en Jesus op de catwalk onheil voorspelt met zijn hakken. Het regelen van het licht is precisiewerk, net als het regelen van het geluid en de bediening van de trekkenwand. In de 15 jaar die Joshua al bij het NNT zit, heeft hij alles al gedaan. Maar zijn liefde ligt bij het licht. Het eerst wat hij na afloop van de voorstelling dan ook doet is het opbergen van zijn computer. Als die veilig en wel in de tas zit, loopt hij het toneel op om in omgekeerde volgorde de ijsblokken aan te pakken. Een uur voor de voorstelling tilt hij samen met Kiek stuk voor stuk de 30 kilo zware ijsblokken uit de vrieskist om ze op hun plaats te hangen. Dat gaat niet zomaar. Er zijn twee lampen met twee ijsblokken op elkaar. De andere zes hebben er één. De ijsblokken worden steeds twee keer gebruikt. Dat betekent dat ze op de tweede dag in hetzelfde frame moeten worden teruggehangen. Aan de deuk in het ijs zien Kiek en Joshua of ze te maken hebben met "de onderste van een tweetje" of met de "bovenste van een tweetje". In Delft hebben Kiek en Joshua speciale thermohandschoenen gekocht om het ijs aan te pakken. Na afloop ruimen ze het ijs weer op. Als het al twee keer is gebruikt wordt het weggegooid, zo niet dan gaan het terug in de vrieskist.

Het ijs is het allermooist op de tweede dag. Dan is het vol grillige lijnen en schitterende sterren. Joshua kan er lang naar kijken. Het is vandaag zijn dag. Joshua-dag.

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise33030511ZoetermeerStadstheater?authkey=Gv1sRgCODE85WfkMrCew#

Maandag 2 mei 2011 Den Haag Koninklijke Schouwburg

2011-05-06T12:51:00.003+02:00

In Den Haag zou het Joshua-dag worden. Maar Cor speelt hier zijn laatste Medea. Daarom is het vandaag Dag Cor-dag.

De voorstelling loopt zoals het moet. Maar het ritme is trager dan anders en daardoor lijkt het alsof Medea in Den Haag niet echt op stoom komt. Maar ik ben ervan overtuigd dat de mensen in de zaal daar niets van merken. Als er bij de telvisie in een live uitzending iets mis ging achter de schermen, zeiden we na afloop ook vaak: "daar hebben ze thuis niks van gemerkt". Ko van de Bosch is vandaag bij de voorbespreking in de foyer. Dat is heel fijn voor alle vragen over de manier waarop de tekst van onze Medea tot stand is gekomen. Het is ook heel fijn voor mij, omdat mijn stem na alle opwinding van het verkregen ridderschap dunner is geworden en nu ook het gevecht tegen de hooikoorts dreigt te verliezen. Na afloop van de voorstelling haasten we ons naar de artiestenfoyer om Cor uit te zwaaien, met champagne, bloemen en een cadeau. In bijzijn van drie familieleden van mij, die mij zijn komen verrassen met hun bezoek aan Medea, gaat Cor op een krukje staan. Hij spreekt ons eerst in het Italiaans toe, tot vreugde van zijn trotse moeder en tante die ook aanwezig zijn. Volgens Cor heeft hij een fantastische tweede ronde gehad bij Medea. Dat is ook zo. We zijn allemaal dol op Cor, op zijn ontwapende wijsneuzigheid en op zijn lach waarmee hij het kind in hem vasthoudt. De mooie Ellebelle taart die ik voor mijn ridderschap heb gekregen, geef ik door aan Cor. Hierbij citeer ik graag zijn moeder die hem vaak heen en weer bracht. Als ze Cor alleen bij ons liet, zei ze altijd: "Ciao bambino. Ciao mi amor".

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise32020511DenHaagKoninklijkeSchouwburg?authkey=Gv1sRgCLODoafQkvWEjQE#

Vrijdag 29 april 2011 Hoogeveen De Tamboer

2011-05-02T12:36:00.000+02:00

Gastblogger: Hans Man in 't Veld

Gastfotograaf: Ola Mafalaani

We spelen vandaag in Hoogeveen. In de Tamboer. Ik heb hier vroeger vaak gespeeld in de tijd dat Jan Goedegebuur directeur was. Het is een modern theater met veel glas en lange gangen. Ik schat uit de jaren 60 ! Onno Greiner was de architect. Omdat ze ook graag musicals wilden, hebben ze er een nieuw theater naast gebouwd met nog meer plaatsen en een grote toneeltoren. Voor ons is deze zaal vanavond te mager bezet. Ik heb meteen heimwee naar gisteren, naar Nijmegen, waar we 550 bezoekers hadden met 60% jongeren die alle details oppikten, lachten, doodstil en ontroerd waren aan het eind. Voor de voorstelling sta ik even te lezen in een boek voor kinderen over theater. Ondertussen hoor ik dat de receptioniste via de telefoon iemand “brieft “ met de namen van de spelers: Malou Gorter, Noraly Beyer, Maartje van de Wetering, Jesus en Merijn de Jong. Ik ben weer eens brutaal en zeg haar dat ze twee mensen vergeet. Ik noem de naam van Peter (Vandermeulebroecke) die de rol van Merijn heeft overgenomen en mijn eigen naam. Ik koop het boek en ga terug naar de kleedkamers. In de gangen zie ik de vriendelijke directeur. Zij weet inmiddels alle namen. Ik introduceer haar bij de dames die altijd samen een kleedkamer delen en loop met haar de gang af naar de 3 aparte kleedkamers van de Heren.

Het is feest vandaag. Noraly is geridderd. Ze is al de hele middag te zien op het NOS journaal en om zes uur komt ze binnen met de Koninklijke onderscheiding in een prachtige doos en een grote Surinaamse taart. We kussen en feliciteren haar. We lezen de draagwijzer. Als verrassing komt de directie van het NNT (Ola en Arie) binnen. Ola maakt foto’s en ze staat er op dat Noraly speelt met de ridderorde op haar kostuums. Als Peter Noraly ’s naam noemt in het begin van Medea is er een groot applaus. Het is een heerlijke voorstelling. Na de voorstelling vertelt de Ridder dat ze bang was dat ze in het gevecht met Medea haar onderscheiding zou verliezen en dat deze in het water zou vallen. Gelukkig is dat niet gebeurt.

In de kantine drinken we na afloop champagne en zijn er bitterballen en nootjes. Ola houdt een toespraak en Arie geeft Noraly een prachtig rozen boompje voor in de tuin. Gelukkig zijn alle technici er ook even bij; Kiek, Joshua, Jakob, Peter en Lotte en de twee kinderen Ollie en Guus.

In de bus terug valt Noraly meteen in slaap. Het was een lange mooie dag voor haar. Ik kijk op de computer naar het advies van de Raad voor Cultuur, dat vandaag is uitgekomen met de consequenties van alle bezuinigingen van deze regering. Ola heeft er in haar toespraak al op gewezen. Inderdaad het is nog erger dan je denkt. Zijn deze mooie, belangrijke voorstellingen in de toekomst nog wel te maken en zijn deze dan ook nog te zien in Meppel, Nijmegen, Breda en al die andere steden waar we al zijn geweest en nog gaan komen. Sombere gedachten aan het eind van een Koninklijke Noraly dag.

Donderdag 28 april 2011 Nijmegen Stadsschouwburg

2011-05-02T12:35:00.000+02:00

In Nijmegen hebben we bijna een volle bak. Veel jeugd, die zich voorbeeldig gedraagt. Medea is in topvorm. Het is Malou niet aan te zien dat ze het zwaar heeft met Medea. Iedereen op het toneel en in het publiek verstijft met haar mee als Kreon hard op de tafel slaat ten teken dat hij niet bezwijkt voor haar verleidingskunsten, zeker niet als ze zegt dat 'het ingrijpen' van Kreon en al zijn collega-bestuurders en politici 'zo zonder liefde is'.
Malou staat als Medea non stop in de volgspot die bediend wordt door Jakob. Hij houdt van het stuk Medea, omdat Malou een vrouw van vlees en bloed maakt van deze 'vervloekte vrouw'. Jakob is al 28 jaar bij het NNT. Hij heeft 5 artistiek leiders zien komen en gaan. Bij het afscheid van Koos Terpstra eind 2008, dacht Jakob dat het ook voor hem tijd was geworden om iets anders te gaan doen. Maar toen kwamen Ola Mafalaani en Ko van den Bosch. Hun eerste stuk bij het NNT was Medea. En toen Jakob dat hoorde en zag, wist hij weer waarom hij bij het theater zou blijven. Als belichter en als technische man die alles kan. In Medea is Jakob de volgspotter. De man die met zijn felle lichtbundel onafgebroken de focus gericht houdt op Malou. Bij de eerste reeks Medea opvoeringen in 2009 had hij het makkelijk, zegt Jakob. Toen hoefde hij alleen Malou te volgen. Maar in deze tweede serie is het de kunst om de volgspot zo te richten dat ook de anderen die met Medea in actie zijn in het licht staan. Voor het koor is het soms afzien wanneer ze naar Medea kijkt en net moet doen alsof ze niet verblind wordt.
Voor aanvang van de voorstelling kan Jakob nog lui zitten in zijn stoel achter de volgspot en voluit genieten van Anamaria Koekoek. Hij is een fan van de poses die Peter ter plekke verzint. Onweerstaanbaar aanstekelijk is zijn lachen als Peter languit op de grond ligt en zijn lijf vervaarlijk laat trillen. Juist. Zoals een vis op het droge.
Na afloop van elke voorstelling, zodra de zaal weer leeg is, komen de technici van het theater waar we gespeeld hebben, onder leiding van de NNT mannen, direct in actie om het toneel op te ruimen. Dat gaat in behoorlijk snelle vaart, waarbij iedereen zijn eigen taak heeft. Jakob is onder meer de man van de rekwisieten. Hij ruimt de rotzooi van de pannekoeken op en bergt gasstel, pan en glazen kannen op in de juiste kist. Hetzelfde gebeurt met de lego en met de houten vlonders.
De technici zijn deze dagen veel van huis. Vaak reizen ze na de voorstelling alvast door naar een hotel in de volgende stad waar we spelen. Des te fijner is het als Jakob een dag weer in zijn eigen huis kan zijn, midden op het land, met veel dieren om zich heen en bij de vrouw van wie hij houdt. Vandaag is het Jakobdag.

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise30280411NijmegenStadsschouwburg?authkey=Gv1sRgCI6Mr8Tz8divZw#

Woensdag 27 april 2011 Gouda, Goudse Schouwburg

2011-05-02T02:05:00.007+02:00

Gastblogger: Peter Vandemeulebroecke

Vandaag is het KIEK-dag.

Kiek houdt niet van kaas. Hij lust het niet. Hij mag het niet. Hij heeft dan ook geen haar meer aan zijn hoofd omdat het er aan zou gedacht kunnen hebben. En toch, we spelen in Gouda. Het is schoon weer en een schone schouwburg. Ik geloof dat we ergens iets over de helft van de tour zitten. Mensen zijn altijd blijer als de zon schijnt, dat is theatraal wetenschapplijk bewezen. Kiek houdt ook van zon. Een keer ergens elders had hij de diner tafel buitengezet, naast onze trailer, waar we dan met de hele groep in de zon gezapig konden eten. Kiek is wel van de momentjes. Ter herinnering daaraan draagt hij bijvoorbeeld steeds T-shirts van bands waarvan hij het optreden heeft mogen meemaken. Hij heeft er nog geen van Medea, dat is dan weer spijtig. Als we ons af zouden vragen, in geval van een vroege aankomst, waar Kiek is dan is hij meestal op zoek naar een "speciale localiteit". Van Bosche bollen tot Friesche flapjes...weet ik veel. Kiek is een man met een hart naar mijn hart. In een voorstellingreeks als deze is een beetje houvast heerlijk. De slappe omroepuitspraken ter attentie met betrekking tot de sound-check, gevolgd door een halve vertaling in het Engels voor onze Spaanse flamenco danser die geen fluit Engels verstaat. Doch consequent. Heerlijk. En voor de inloop van het publiek roept hij steeds: ..."En wat doen we met (waar we dan spelen)...?" Dan roepen wij in koor: "Die brengen wij een uitbundig ingetogen spel", waardoor ze wel een reactie op de NNT site moeten mailen. Na de inloop van de voorstelling moet de aanvang nog worden ingezet. Daarvoor moet ik een cue krijgen uit de colissen. Nu ben ik iemand die niet zo houd van duimen op en ja knikkende knobbels. Dus een echte aanvang vindt pas plaats als Kiek een duidelijke beweging maakt. Dit kan variëren van met blote bast en werkhelm op een Homer Simpson pasje te maken, tot de grote ' ik neem de lift naar beneden truc' met een laptop in zijn hand, waarop in arial bolt geschreven staat..."AANVANG"

En zo spelen wij onze voorstelling, keer op keer en iedere keer anders. Of Kiek nu van kaas houdt of niet. Na afloop kregen we van de gastheer een bord bitterballen met mosterd.

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise29270411GoudaDeGoudseSchouwburg?authkey=Gv1sRgCIWu8Pb9h8j6dw#

Dinsdag 26 april 2011 Den Bosch TheateraandeParade

2011-05-02T02:03:00.000+02:00

Meestal hebben de theaters waar wij spelen een affiche van Medea aan de gevel of in de hal, maar Den Bosch doet het zonder. Voor we naar binnen gaan, zitten we nog even onder de bloeiende kastanjebomen aan de zijkant van de Parade met zicht op de Sint Jan. Na een restauratie van dik 12 jaar is de kathedraal begin van de maand met veel ceremonie, een groots programma en een pontificale hoogmis weer helemaal beschikbaar voor stad en gelovigen. Na een beetje zoeken zie ik het nieuwe beeld van de engel met een glimlach om de mond en een mobieltje in de hand, voor de boodschappen van hemel naar aarde en omgekeerd.

De voorstelling begint zoals gebruikelijk pas wanneer Kiek vanaf de coulissen aan de linkerkant van het toneel daartoe het sein geeft. Hij moet de aandacht zien te trekken van Peter terwijl die Anamaria Koekoek speelt met Malou en de kinderen. Soms doet hij het met een vlag in de hand, soms met een opzichtige zonnebril, soms met een papier waarop met grote letters 'aanvang' staat. Vandaag fluistert Jesus die achter mij heen en weer loopt op een gegeven moment: "a l' izqueirda, uno segundo Jesus". Ik kijk ogenblikkelijk naar links en schiet in de lach. Daar staat Kiek met ontbloot bovenlijf en zijn korte broek hoog opgetrokken tot boven zijn navel, een karikaturale kopie van het kostuum van Jesus.

Malou heeft last van het geroezemoes, gepraat en gekuch in de zaal. Als een boze stem in het publiek hardop roept: "houd je kop" wordt het stiller, maar het wordt pas echt minder als Malou tijdens de 'in balans scene' van Medea met een kan water naar de eerste rij loopt en vraagt wie van de jongeren zo moet hoesten.

Vandaag is het Bramdag. Bram is 9 jaar en woont in Hilversum. Een van zijn ouders komt vaak mee met hem. Vandaag is de beurt aan zijn vader. Die is ook coach van de voetbalclub waar Bram speelt. Morgen hebben ze een competitie en als de ploeg van Bram in de finale komt, wordt het kiele kiele om op tijd bij Medea te zijn. Zoals Guus voor aanvang vaak pirouettes draait op het toneel, speelt Bram graag met de zachte voetbal die meereist in de kleedkist. Als Bram op de tafel zit, met zijn rug naar het publiek, kijkt hij recht in het gezicht van Kreon, wanneer die Medea aanspreekt dat ze het land uit moet. Bram mompelt dan vaak mee met de tekst van Kreon. Hij kent die zowat uit zijn hoofd. De doodscene op het eind vindt hij heerlijk. Voor dood liggen op de schoot van Medea, in de armen van Peter en op de bank van het koor. "Dat is het leukst", zegt hij. "gewoon, omdat het leuk is"

Joshua & Maartje op de Parade in Den Bosch

Joshua & Hans & Cor & Peter & Maartje

Cor loopt het doohof rond

Foto op verzoek van Hans, omdat hij het op prijs stelt als de gastheren en/of gastvrouwen van de theaters ons begroeten als we er zijn. Helemaal prettig is het als we na afloop ook een rondje van het theater krijgen met een bitterbal en/of nootjes

Hans

Jesus op de vouwfiets van Malou

"Medea. Ik neem mijn maatregelen. Ik zet je uit"

"En je kinderen ook"

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise28260411DenBoschTheateraandeParade?authkey=Gv1sRgCN3L57u8svn7rwE#

Zaterdag 23 april 2011 Drachten de Lawei

2011-04-28T14:04:00.000+02:00

In de kleedkamer van Drachten hoor ik dat Wesje is verongelukt. Stephen Westmaas, zijn ware naam, is standup comedian in Suriname, in grootheid te vergelijken met Hans Teeuwen in Nederland. Wesje was een veelbelovend talent. Hij zou in mei naar Nederland komen voor een tournee van 18 voorstellingen. Alle kaarten waren al uitverkocht. Van mijn werk in het nieuws heb ik geleerd om zulke berichten even te parkeren in mijn hoofd.
Met Karen Bies van Omrop Fryslan heb ik in bijzijn van 80 mensen een voorgesprek over Medea. Na afloop van de voorstelling zegt ze dat ze het jammer vindt dat we niet eerder voor de radio een gesprek hadden. De attentiewaarde was zeker omhoog gegaan omdat Nijbeets, waar Sietske H. tussen juni 2003 en juni 2009 vier baby's vermoord heeft vlak na hun geboorte, zo dichtbij Drachten ligt.
Drachten baadt nu in de vroege lentewarmte en Medea moet het vandaag doen met dreunende ondertonen van de kermis, vlak achter het theater. Desondanks weet Malou de mensen in de zaal tot tranen te beroeren. Mats en Ollie zijn vandaag de toneelkinderen. Mats is dol op lego. Hij vindt het ook heel erg leuk om een dood kind te spelen. "Omdat het dan zo stil is in de zaal", zegt hij. Dat is een groot verschil met zijn thuis. Hij heeft 2 zussen en een broer en dat "is altijd druk". Mats geniet van de gekke bekken die hij en Ollie mogen trekken als Medea haar verhaal vertelt over het zeilschip dat ging varen. Mats geniet ook van de openingszin van Jason tegen Medea: "Ik heb aanhoudend geprobeerd Kreon tot mildheid te bewegen, opdat jij mocht blijven". We krijgen het op deze Matsdag vaak te horen.

Jesus & Kiek & Ben & Lotte & Jur & Joshua & PeterZ & Ollie & PeterV

Peter heeft een tweedehands analoog toestel gekocht. Toeval of niet. Een paar dagen later meldt de Volkskrant dat de analoge fotografie een comeback beleeft.

Joshua & Albert Secuur die naar Medea is komen kijken

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise27230411DrachtenDeLawei?authkey=Gv1sRgCIqevZfvmNSJcA#

Goede Vrijdag 22 april 2011 Breda Chassé Theater

2011-04-28T14:03:00.003+02:00

We logeren twee nachten in Maastricht. Alle weergoden zijn met ons. Het Vrijthof, pal naast het hotel, glundert in de zon. De Maas schitttert aan beide kanten van de oude Servaasbrug. Niemand is er meer op berekend als het even regent. We gaan met de taxi naar het station. Hans heeft in al zijn goedheid al 7 eersteklastreinkaartjes naar Breda gekocht, met reductie. In Breda wacht het Chassétheater met kleedkamers die met zorg vernoemd zijn naar grootheden in muziek, dans en toneel als Maria Callas, Rudolf Nureyev en Ko van Dijk. Medea trekt ook vandaag weer veel jeugd. Ze doen hun best om stil te zijn, maar dat lukt niet altijd. Voor Malou is Medea nog zwaarder als de zaal onrustig is. Onder de "in balans scene" stapt ze met een kan water naar de voorkant van het toneel. Ik houd mijn hart vast dat ze die per ongeluk uit 'eigen woede eerst' de zaal in zal gooien. Maar nee, zo mag ik niet denken. Ook al heeft ze tijdens de eerste serie Medea's in 2009 wel eens water gegooid naar Jason om hem te overtuigen van zijn schofterigheid. Nu geeft ze de waterkan aan de jongen die vooraan zit en steeds moet hoesten. Aan de anderen vraagt ze lief dwingend of ze rustig willen zijn. Cor volgt alles vanuit de keukentafel en vanuit de legoberghoop. Na aflloop heeft hij alle lof voor Malou. Cor is een van onze veteranen. In 2009 deed hij al mee. Nu vindt hij het stuk veel beter, zegt hij, veel compacter ook. Hij kan niet precies zeggen waarom. Maar Cor is met zijn 11 jaar wereldwijs en kan over alles meepraten. Italie heeft hij als het ware in zijn zak. Zijn moeder komt daarvandaan en hij gaat bijna elke vakantie naar zijn familie in Rome en Lampedusa. Hij constateert dat weinig mensen van Lampedusa hadden gehoord voor de Tunesische en Libische toevloed van bootvluchtelingen. Nu is dat anders. Met Berlusconi heeft hij niet zoveel op maar voor Medea gaat hij door het vuur. Zijn maag en smaak zijn weliswaar niet goed bestand tegen Medea's pannenkoeken, hij is wel dol op de lego en hij kent bijna alle teksten uit zijn hoofd. Vandaag reciteert hij te pas en te onpas de Kreontekst: "Ik heb je liever uitzinnig". Vandaag is het Cordag.

Het Vrijthof in Maastricht, gezien vanuit de ontbijtzaal van hotel Ducasque

Hotelkamer Du Casque Maastricht

Sint Servaasbrug over de Maas

Malou & Maartje & Peter, die nog moet instappen met zijn nieuwgekocht tweedehands analoog fototoestel om de nek.

Jakob

Maria Callas kleedkamer

Voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise262200411BredaChasse?authkey=Gv1sRgCIG15fqdkqOupwE#
en
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise26Cor220411?authkey=Gv1sRgCK7E4rWvic7FXQ#

Donderdag 21 april Kerkrade Theater Passage

2011-04-26T01:24:00.001+02:00

Gastweblog van Hans Man in't Veld
Gastfotograaf Peter Vandemeulebroecke

Het is een rare week. Van Stadskanaal, naar Amersfoort, dan 's nachts naar Maastricht en dan door naar Kerkrade, Breda en Drachten. Iedereen is bepakt en bezakt. Malou twee tassen, Peter een stoere schoudertas, Maartje een bescheiden tas met nieuwe aanwinsten. Noraly een roze zware koffer op wieltjes die op een bepaalde manier in het busje moet staan anders vliegt hij bij iedere bocht door heel de bus. We gaan ook een stuk met de trein. Als Noraly in Breda als laatste uitstapt, staat het perron vol met wachtende forensen. Iedereen is zo verbijsterd "de nieuwslezeres van het journaal" uit te zien stappen dat niemand haar aanbiedt om even de koffer aan te pakken en voor haar op het perron te zetten. Gelukkig houdt onze Jesus haar in de gaten en grist het roze gevaarte van haar weg, zodat ze keurig uit de trein kan stappen. Noraly (het is Noralydag vandaag....) loopt altijd voor de voorstelling door de stad waar we spelen. Zo ook op deze donderdag, 21 april in Kerkrade. Ik kom haar tegen. Ze roept me vanuit de verte toe dat ze het op DDR vindt lijken. Ik vind het mild uitgedrukt. Het is een theater in een winkel passage onder flats. Buiten op een plein is er een soort jongerenfeest aan de gang met harde muziek van een band. Als deze is uitgespeeld begint op het podium daar tegenover een disjockey met iets over "serious request". (aanvulling van Noraly: Patrick, de taxichauffeur, die ons na de voorstelling naar Maastricht terugrijdt, vertelt dat Kerkrade in de race is om 3FM binnen te halen met de jaarlijkse decemberactie Serious Request. Volgens Patrick moeten ze het binnenhalen, zeker nadat de burgemeester en enkele wethouders zich al zingend in de strijd hebben geworpen.)De tientallen jongeren op het plein draaien zich dan om en gaan bier drinkend naar de andere kant. Bekeken door veel ouderen op terrasjes en opvallend veel scoot mobielers
In het winkel centrum is er veel leegloop. Ik denk aan een gesprek dat ik eerder die dag heb gehad met een goede vriend van mij die deze streek moet warm maken om culturele hoofdstad te worden. 2014 valt de beslissing. Ze hebben nog even te gaan en tenslotte zijn Almere, Friesland, Utrecht en Den Haag ook in de race. Ik zou het nog niet weten.
Ondanks alles is het een mooie intense voorstelling. Er zijn 110 mensen waarvan 50% jongeren. Een lieve gastvrouw ("ik vertegenwoordig de directie, die is in Heerlen daar is ook een voorstelling en die kan zich niet in tweeen knippen", zegt ze zonder dat ik er naar heb gevraagd) en technici van het theater in korte broek, want het is warm weer buiten.Vanuit mijn positie als Kreon kan ik veel naar Noraly kijken. Ik ben ontroerd als ze probeert Medea te weerhouden van haar vreselijke voornemen om haar kinderen te vermoorden. : "Medea, je vernietigt jezelf," zegt ze een aantal keren achter elkaar en schudt Medea ook door elkaar. Het is zo echt en zo krachtig. Ze doet het als een echte vriendin in een laatste wanhoopspoging om te voorkomen dat Medea haar wanhoopsdaad gaat uitvoeren. Helaas het helpt niet. Later zit ze op de bank voor rechts op het toneel. Peter, die Jason speelt, overhandigt haar het eerste "dode"kind. Ze legt hem op haar schoot en in haar gezicht zie je dat ze weet dat dit kind "echt "dood is en krijgt Noraly een blik alsof ze net echt een mokerslag heeft gekregen en is ze overmand door verdriet. Ik ben altijd blij als ze een paar minuten later zegt: "Het is nu wel genoeg geweest, het zijn maar toneelkinderen"en de kleine Mats en Cor wakker worden en we allemaal het toneel op gaan voor het slotbeeld.
Later terug in Maastricht gaan we de stad nog in. Naar het café van Peter naast zijn toneelacademie. Peter kent ook iedereen en iedereen kent Peter. Ik vind het jammer dat alleen Lourens van den Akker (4e jaars) de voorstelling in Kerkrade heeft gezien. Ze zouden trots zijn geweest op "hun" Peter, de voorstelling en op Noraly natuurlijk want het was tenslotte Noraly dag.

Jesus & Lotte & Jakob & Peter, gastfotograaf

Noraly & Hans, gastcolumnist

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise25210411KerkradePassageTheater?authkey=Gv1sRgCLTtmaiUucGpKg#

Woensdag 20 april Amersfoort De Flint

2011-04-26T01:24:00.000+02:00

Vandaag is het Olliedag. Ollie is de kleinste van de kinderen en met zijn 7 jaar ook de jongste. Het lijkt soms of hij van kwikzilver gemaakt is. Het is niet altijd gemakkelijk om stil te zitten op de keukentafel onder het verhaal van Medea over het zeilschip dat varen ging en de draak die zij bedwelmd heeft met rokende kruiden. Hij gaat dan ook helemaal los als hij mag bewegen en zichzelf kan veranderen in een vuurspuwende draak. Ollie houdt van het inloopspel Anamaria Koekoek. Wanneer hij een dier mag zijn, zien we een aap, een wolf, een hond maar ook een soldaat met een mitrailleur in zijn hand. Hij kan ook voorbeeldig dood zijn en volkomen slap hangen in de armen van Peter. Vanuit mijn positie op de koorbank is mooi te zien hoe zijn lange blonde haren heen en weer slingeren en een krans van goud krijgen in de grote volgspot van Jakob. Ollie is al filmster geweest in de korte tvfilm 'De maan is kapot'. Als een echte kleine diva of divo gaat hij soms met de taxi naar huis, in zijn eentje, in gezelschap van zijn ds. Vanavond wordt hij na afloop ook weer opgehaald door de taxichauffeur.Wat het leukste is aan Medea? "Daar hoef ik niet lang over na te denken", zegt hij. "De pannenkoeken natuurlijk".

Toon speelt vandaag voor het eerst echt mee in Medea. Het is zijn premièredag. In de bus naar Amersfoort kletst hij tegen Maartje. Hij kent haar van Teiresias en toen is hij onder de indruk gekomen van haar verschijning en haar zangkunst. Hij kent alle liedjes uit Teiresias en vindt het heerlijk als Maartje die nog eens wil voorzingen. Na afloop krijgen we allemaal een roos.

afkijkscherm in de coulissen

Peter Zwart zendert Peter Vandemeulebroecke

Tekstboek van Kiek

Toon & Maartje & Ollie

Toon & Maartje

Anamaria Koekoek

Peter & Toon & Malou & Ollie

Toon & zijn vader

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise24200411AmersfoortDeFlint?authkey=Gv1sRgCOrE3-CmpIqnCg#
en
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise24200411OllieAmersfoort?authkey=Gv1sRgCJiTkLPmv8y_Pw#

Dinsdag 19 april Stadskanaal Geert Teis

2011-04-26T01:22:00.000+02:00

Het kan niet op met het mooie weer. We zitten buiten met het eten van Aalt. Ola komt vandaag kijken. Daarom maak ik er meteen een Oladag van. Dani is er ook. Hij heeft Toon gebracht die het pakketje van zes kinderen weer voltallig maakt, nadat Mark er niet meer bij is. Toon is bekend met het NNT. Hij deed al mee in Teiresias. Toen moest hij ook lang stilzitten. Nu neemt Ola samen met hem en Mats alles door wat de toneelkinderen moeten doen. Van het vrije spelen in Anamaria Koekoek tijdens de inloop tot het stilzitten op de tafel, het zachtjes roeren in de lego als Medea in haar chaos belandt, vijf keer naar Medea rennen om haar te omhelzen, letterlijk doodstil blijven na het eten van de pannenkoeken en aan het eind rondrennen met het vuurwerksterretje. Ola is tevreden en is gerust op de premiere van Toon morgen. Ze geeft een hi five aan Mats en Toon en gaat graag op de foto met hen. De voorstelling loopt heel goed. Het oog van de meester is vet. "Als Ola elke avond erbij zou zijn", zegt Malou, "zouden we elke avond zo'n mooie voorstelling hebben". Natuurlijk ontkomen we niet aan wat "notes" van Ola. Zo zou ik wat minder snel moeten praten en mijn focus vasthouden op Medea, opdat ik niet ervan verdacht wordt dat ik aan de kant van Kreon sta. Na afloop in de foyer zitten vier vrouwen rond een tafel. "Ze hebben genoten", zegt een, hoewel ze 'genoten' eigenlijk niet het goede woord vindt. "Indrukwekkend" is beter. "Verbijsterend vreemd", zegt een ander. Weer een ander vraagt zich af waarom Medea een regenjas aanheeft. Ze antwoordt zichzelf en zegt dat Medea van de regen in de drup komt. Heel mooi vonden ze de overbrugging van zoveel honderd jaar, van de kindermoord van Medea van Euripides tot de kindermoord van Sietske H in Nijbeets, dat niet zo heel ver ligt van Stadskanaal. Het toeval wil dat Sietske H. gisteren en vandaag voor de rechter stond. De eis is 12 jaar. Het maximum van het maximale, hoor ik de advocate van Sietske H. ´s avonds op de tv zeggen.

Dani & Ola & Toon & Mats

Met de poetsdoek van Joshua komt Medea beslagen ten ijs

Boodschapjes voor Medea in het Gastenboek van Theater Geert Teis

<><>

Huisarts Roelfzema van Stadskanaal biedt ons een drankje aan en levert adresjes voor lokatietheater

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise23200411StadskanaalTheaterGeertTeis?authkey=Gv1sRgCOaitPK1943KkQE#

Zondag 17 april 2011 Den Helder de Kampanje

2011-04-18T23:49:00.004+02:00

Het is een mooie zondag. Ik rijd zelf naar Den Helder. Net als Peter en Hans. De anderen komen uit Groningen met de bus. Chauffeur Bert zit al in de zon als ik bij de schouwburg aankom. Of het door het goede weer komt of niet, binnen moeten we het doen met een publiek van 75 mannen en vrouwen. Het kleinste aantal tot nu toe. Kiek zegt dat het overwegend mensen zijn die met Euripides in de klas hebben gezeten. Hoe dan ook. Zij zijn blij met onze Medea, die in het begin behoorlijk de vaart erin zet maar gaandeweg gas terugneemt en onverminderd ontroering oproept. Peter gaat in zijn Jasonwoede heftig te keer met de houten vlonders. De laatste plank viel zowat uit zijn handen. Hij wil natuurlijk niet dat die in het publiek terecht komt en botst met zijn voorhoofd tegen het hout. Gevolg: een lelijke buil.

Voor aanvang oefent Lotte met de kinderen Bram en Guus. Ze zonderen zich even af op het balkon in de zaal en nemen hun aandeel in de voorstelling nog eens door. Hoe is de tekst ook alweer als ze de proloog van Peter onderbreken? Wanneer gaan ze weg van de keukentafel en hoe doen ze dat? Wanneer roepen ze “hoi papa“? Wanneer moeten ze de lego heen en weer schuiven, zonder al te veel herrie te maken? Niet vergeten om vijf keer naar Malou te rennen, wanneer het koor ze ophaalt en elke keer hardop “mama” te roepen. Ook niet vergeten om aan het eind, als ze de pannenkoeken op hebben, niet meer te bewegen als Peter hen door elkaar schudt. In de armen van het koor moeten ze ook een slap lijk blijven tot ze het sein krijgen dat het is afgelopen en naar achteren kunnen rennen om het vuurwerksterretje te halen. Ze moeten Medea een keer op de wang strelen maar oppassen dat ze het vuursterretje van haar afhouden. En dan kunnen ze over het toneel dansen tot Jesus een harde stamp met zijn voeten geeft en iedereen in de freeze gaat. Voor Guus is het allemaal oude koek. Hij deed al mee met Medea in 2009 en zo veel is er niet veranderd voor hem. Hij kent heel wat teksten van Medea, Jason, Kreon en het koor. En samen met de andere kinderen heeft hij er plezier in om af en toe net als Kreon te roepen: “Medea ik neem mijn maatregelen. Ik zet je uit”. Twee jaar geleden had Guus al grote bewondering voor de danskunst van Jesus. Dat is er niet minder op geworden. In de tussentijd is Guus op dansles gebleven. Het is hem aan te zien als hij over het toneel loopt, af en toe een pirouette draait of met zijn voeten tapt. Het moet gek lopen met Guus als hij verder niet dansend door het leven gaat. Het is Guusdag vandaag.

Medea met haar "bloeddorstige krijgertjes"

nieuwsberichten over moderne Medea's

voor meer foto's zie;
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise22170411DenHelderDeKampanje?authkey=Gv1sRgCJf75-rjgrWLyQE#

Vrijdag 15 april 2011 Enschede Stadsschouwburg

2011-04-16T19:08:00.039+02:00

Van Groningen naar Enschede doen we dik twee uur. Dat lijkt lang, ook omdat we op een Provinciale weg rijden met veel rotondes. Een beetje saai, soms ook om een beetje misselijk van te worden, maar de opmars van de lente is ontegenzeggelijk. In Enschede is het in een autoluw centrum ook zoeken naar de schouwburg. Die blijkt weggestopt achter het spoor in een groot muziekgebouw. Het podium is gigantisch. Groter nog dan Hoorn, zeggen de mannen van de techniek. De voorstelling verloopt volgens script, zonder uitschieters, tot Medea het besluit heeft genomen om de kinderen te vergiftigen en het vuur aan moet. Maar als Jesus de vlam bij de brander houdt, begint het gas te loeien. Wat te doen als de gasbom leeg is en er zo direct geen pannenkoeken gebakken kunnen worden? De gedachte alleen al dat ik niet zo gauw een oplossing weet en toch eentje wil bedenken, is niet goed voor mijn concentratie. Het loopt goed af, gelukkig. Als Malou achter het vuur staat, draait ze een paar keer aan de kraan van de gasbom, maar niks. Het loeien houdt aan. En zo worden vandaag de pannenkoeken gebakken. Niet minder lekker voor Cor en Mats. Zij hebben aan het begin de "daarom" tekst uitgesproken. Voor aanvang van de voorstelling hadden ze die nog even gerepeteerd, inclusief het "yeah yeah" van Maartje in de rol van koningsdochter Glauke. In het echt doet Maartje het natuurlijk zelf. Aan het eind van de yell schopt ze haar voet de lucht in en maakt zo een van haar lange benen op de hoge hakken zichtbaar in de witte weelde van haar trouwjurk. Maartje heeft geen tekst in deze voorstelling. Toen ze in het najaar van 2008, koud van de toneelschool, bij het NNT kwam, was dat misschien een teleurstelling. Voor haar. Niet voor ons. Als Glauke kan ze schitterend schrijden aan de arm van Kreon. Haar kus voor Jason is er een van passie. Maartje kan ook lange tijd stil staan en ze kan voorbeeldig slow motion lopen. De sterfscene van Glauke was ooit in de eerste repetitieronde bloedmooi. Letterlijk, want Maartjes blonde haren en witte bruidsjapon werden rood van het bloed dat naar beneden druppelde. Het is niet door gegaan omdat er geen mooie bloedrode kleur te krijgen was in afwasbare verf. Maarrrr, Maartje is bovenal de ideale Glauke gebleven omdat ze zo prachtig kan zingen. Of het nu het Gronings volkslied is of iets anders.Voor Medea bedacht ze tijdens die eerste repetitiedagen "Nantes" van Barbara. Dat lied is in de voorstelling gebleven, omdat het perfect aansluit bij de sfeer van het begin van het eind van het geluk van Medea. Maartjes is blijven zingen bij het NNT. In Elf Minuten, Alice in Wonderland en Teiresias combineerde ze haar zangkunsten met een tekstrol. Voor haar glanst de toekomst. Voor mij is het vandaag Maartjedag.

kleedkamer

Cor & zusje Stella & Mats

voor mee foto´s zie:

https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise21EnschedeSchouwburg150411?authkey=Gv1sRgCO7jubXi3PukpAE#

Woensdag 13 april 2011 Emmen De Muzeval

2011-04-15T10:53:00.000+02:00

Buschauffeur Ben rijdt fileloos Hans en ik van Amsterdam naar Emmen. Daar wacht ons De Muzeval, het theater dat zichtbaar in verwachting is van een voorstelling over Afrika. De zaal is vooral rood van kleur en goed voor de bijna 300 mannen en vrouwen die naar Medea komen kijken. Na het diner van aardappelpuree, vis, kalkoenfilet en boontjes met spek, doorstaan Mats en Ollie de "daarom" proef. De kinderen krijgen de goedkeuring van Peter om de tekst vanavond voor het echt doen. Ze zullen hem onderbreken in zijn proloog, waarin hij het kader van het stuk aangeeft en alvast verklapt dat de kinderen dood zullen gaan maar dat we dat niet zullen laten zien met een mes en met bloed enzo. "Neeee", zegt Peter. "Dat wordt waarschijnlijk iets abstracts". Dit is een moment waarbij hij bijna elke avond de lachers op zijn hand krijgt, omdat hij zich dan kronkelt achter de microfoon van het katheder en met een bezwerend gezicht het woord abstract naar de zaal schuift. Hij heeft dan al iedereen voorgesteld, inclusief zichzelf als Jason, de man die zijn vrouw Medea en hun twee kinderen verlaat om te trouwen met Glauke, de dochter van de Korintische koning Kreon. Peter ziet zichzelf niet direct als een acteur, eerder als een performer, die zich kan uitleven met het woord abstract bijvoorbeeld. In het begin moest hij in vrij korte tijd een vadergevoel bij zichzelf opwekken, omdat hij zelf nog geen kinderen heeft. Meer nog moest hij zich, ook in korte tijd, de rol van Jason eigen maken. Het vergde nogal wat denkwerk om Jason neer te zetten als de klootzak die uit zucht naar het koningschap Medea verlaat voor Glauke. Maar Jason zegt zelf dat hij het beste voor heeft met Medea en zijn kinderen. En dat kan oprecht zijn. Dat hoeft niet per se de uitvlucht te zijn naar een jonge bruid. Mannen zijn nou eenmaal anders dan vrouwen. Die nuance aanbrengen in de man Jason was en is een grote uitdaging. Peter verstaat het om Jason elke keer meer en meer vlees en bloed te geven. Hartverscheurend is zijn kreet aan het eind als hij de dode kinderen aantreft op de schoot van Medea. Maar het is ook hartverblijdend als hij, zoals vandaag, zijn lachen niet kan inhouden wanneer hij het tijdens zijn proloog over een deur heeft die langzaam open en dicht gaat en Malou/Medea zomaar het geluid maakt van een krakende deur. Vandaag is het zijn dag: Peterdag.

Ben & Bert, buschauffeurs van het bedrijf Jonkman

Kleedkamer van Peter

Rood is de overheersende kleur in theaterzaal De Muzeval

een kwartier voor aanvang

in de coulissen, direct na afloop van de voorstelling

aftermath Medea

terugreis naar Groningen

Ollie in de bus

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise20EmmenDeMuzeval130411?authkey=Gv1sRgCKTO0fylnZfJPw#

Dinsdag 12 april 2011 Hoorn Schouwburg het Park

2011-04-14T14:36:00.038+02:00

De schouwburg van Hoorn ligt prachtig te zonnen aan de rand van het Markermeer. Het is een multifunctioneel gebouw met veel moderne ruimte voor congressen, feesten en partijen. In de artiestenfoyer eten we spaghetti bolognese, of spaghetti vis/garnalen met tomaten/kaas/pesto en keus uit twee soorten caketaarten toe, een aardbeien en een appel. Een goede bodem om de voorstelling in te gaan. Het toneel van Hoorn is uitgestrekt en groot. Het decor komt hier optimaal tot zijn recht. Zo moet André het ooit bedacht hebben. En of het er iets mee te maken heeft, weet ik niet, maar Medea komt zo ook optimaal tot haar recht. Aan het begin van de reeks hernemingen zei Ola dat ze ons met een goed gevoel laat gaan omdat de voorstelling stevig staat. “Als een huis”, zei ze er nog bij. In Hoorn staat Medea als een fort, een burcht, een kasteel of als welk ander superlatief er meer is voor een huis. De kinderen Cor en Bram oefenen vooraf nog eens hun 'daarom' tekst, maar Peter vindt dat ze het nog niet overtuigd genoeg doen. Vandaag zullen ze deze tekst dus nog even niet zeggen in de voorstelling. Volgende keer weer proberen. Ondertussen loopt Jesus zich warm aan de Westerdijk. Het hoort bij zijn ritueel om na het eten, voor de voorstelling, een eindje te rennen. Hoorn kwam zeker niet voor in zijn vocabulaire toen hij zeven of acht jaar geleden in de kleedkamer van een flamencoclub in Madrid aangesproken werd door Ola. Zij had hem net daarvoor zien dansen en dacht dat zij vroeg of laat iets met hem wilde doen. Het werd vijf jaar later toen ze begon bij het NNT, Medea haar openingsvoorstelling werd en ze Apsyrtus, het dode broertje van Medea, opvoerde als wraakengel, in de persoon van Jesus. Hij stamt uit een familie van gitanes, die de flamenco in het bloed heeft. Jesus begon zelf met een klassieke dansopleiding en mengde later klassiek en flamenco dooreen. Het tilt zijn bezieling voor de rol van Apsyrtus tot grote hoogten. Elke keer is het bloedstollend om te horen en te zien hoe zijn trillende voeten op de catwalk de geestestoestand van Medea vertalen. En hij weet ook hoe hij mij, al is het maar voor even, met een zucht in mijn nek, de adem kan benemen, tijdens het lezen van het nieuwsbericht over Monique S uit Dommelen die haar 6-jarige dochter Kelly om het leven had gebracht. Vandaag is het voor mij Jesusdag, al was het ook omdat de ligging van de schouwburg in Hoorn aan het Markermeer hem vaagjes deed denken aan zijn geboorteplaats Cádiz aan de Atlantische Oceaan.

voor meer foto's zie:

https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise19120411HoornHetPark?authkey=Gv1sRgCLPY0bm1mcTovAE#

Zaterdag 9 april 2011 Heerenveen Posthuis Theater

2011-04-10T15:12:00.009+02:00

In de bovenzaal van het Posthuis Theater zijn ongeveer 70 mensen naar de voorbespreking gekomen. Jonathan en ik raken steeds beter op elkaar ingespeeld. Het blijkt goed te werken dat mensen van te voren weten dat de Medea van het NNT een mix is van de verhalen van Euripides en Seneca met die van Ko van den Bosch over waargebeurde verhalen van de Medea's van nu.

Het toneel van dit theater is 14 meter breed en 10 meter diep. Eigenlijk te klein voor de afmetingen van de decorstukken, waarvan een groot deel dan ook in de laadwagen is gebleven. Er is maar plaats voor 3 van de 6 houten planken van de catwalk. Bij Annemaria Koekoek, het voorspelletje van Peter, Malou en de kinderen tijdens de inloop, zijn de stappen vooruit of achteruit gereduceerd tot voetjes vooruit of achteruit. De toneeltoren is ook niet zo hoog dat de ijsblokken heen en weer kunnen. Die blijven vandaag dus op één plek hangen. We staan ook veel meer dan anders met onze voeten in het water. Voor het eerst staat de keukentafel heel dichtbij het achterpodium. Niet eerder konden Hans en ik elkaar zo nauw in de ogen zien wanneer Kreon vanachter zijn bureau tegen het koor bij de keukentafel zegt dat hij Medea niet vertrouwt. Wat de foto's betreft is het vandaag dan ook Hansdag.

Jonathan

Eriq van de catering loopt de foyer binnen waar ons eten is opgediend

Peter neemt een voorschot op zijn rol als Hamlet in het nieuwe seizoen

Peter &Malou op de bank van het koor

Bloemen van het Posthuis Theater

Water & Legoballet na afloop van de voorstelling

Met Bert de buschauffeur op de foto

In de kleedkamer na de voorstelling

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise18HeerenveenPosthuisTheater090411?authkey=Gv1sRgCOP4mdrGsaLC8gE#

Vrijdag 8 april Delft De Veste

2011-04-09T13:47:00.004+02:00

Maloudag is het vandaag. Zoveel foto's in deze blog en zo weinig Malou, zegt Malou zelf. Dat kan niet. We maken het goed. Veel Malou/Medea dus. Maar ook het samen zitten op het terras voor het theater, met een maaltijd van zalm of steak of vegetarische lasagne. En natuurlijk ook het mooie spel voor een zaal van 270 mensen, onder wie een klas leerlingen van het gymnasium. We kraakten onze hersens vooraf hoe we zouden omgaan met stoorzenders, maar op het gegrinnik onder de pannekoekenscene na hadden we voorbeeldig publiek. De kinderen Cor en Bram staan vandaag op de speellijst, maar zolang Bram er nog niet is, amuseert Cor zich met Peter. En wij amuseren ons ook met zijn verhaal dat hij zo zenuwachtig is voor de pannenkoekenscene. Eigenlijk lust hij niet echt pannenkoeken, zeker niet als iedereen naar hem kijkt. Een geluk dat hij sinds die ene dag dat hij bijna kokhalzend door at, nu na twee of drie hapjes mag stoppen. Het gif zit dan toch al binnen.

De mannen van de techniek hebben speciale handschoenen gekocht om zich niet te verwonden aan de grote ijsblokken.

Malou & Bram & zusje van Bram

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise17080411DelftDeVeste?authkey=Gv1sRgCKfaoZH_9azmdA#

Donderdag 7 april 2011 Alkmaar de Vest

2011-04-08T14:06:00.000+02:00

Malou presenteerde Medea in Alkmaar als een uitzinnige vrouw, die beheerst haar eigen wanhoop en woede ondergaat. Ja, ze werpt zich in tranen voor de voeten van Jason en ja, ze grijpt het koor vast wanneer haar geliefde zíjn woede bekoelt met het smijten van lego en houten planken. Ze blijft in balans. Maar voor ze dat zegt, doet ze wat ze niet eerder deed. Ze giet langzaam een kan water leeg op de vloer. Nog groter is het effect als ze daarna komt met haar helse plan van de moord op Glauke en de kinderen. Vanuit de ooghoeken van mijn tijdelijk bestaan als koor, zie ik hoe Malou het presteert om Medea elke avond een andere kleur te geven. Voorwaar, een groot voorrecht.

Peter Zwart test het geluid van de schoenen van Jesus

Peter/Jason & Cor/zijn kind

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise16AlkmaarDeVest070411?authkey=Gv1sRgCP741_vV2LaN3wE#

Dinsdag 6 april Zutphen De Hanzehof

2011-04-07T02:16:00.000+02:00

Medea blijft zich vernieuwen. In Zutphen onderbreken de twee kinderen voor het eerst de proloog van Peter. De primeur is voor Ollie en Mats. Als ze op de keukentafel zitten met hun rug naar het publiek draaien ze zich halverwege de tekst van Peter om naar de zaal om te zeggen waarom Jason en Medea uit Kolchis zijn gevlucht. Na afloop is er een nabespreking met leerlingen van het Stedelijk Gymnasium van Zutphen.Tijdens de voorstelling waren ze muisstil. Ollie en Mats zijn er als eersten bij om vragen te beantwoorden. Hoe zijn ze bij Medea gekomen? Snappen ze waarover het gaat? Ja, dat doen ze. "Medea doodt haar kinderen. En dat zijn wij," zeggen ze. Vragen zijn er ook voor Peter, Hans, Maartje, Malou en mij. Een jongen zegt dat hij de pannenkoekenscene maar gek vond en erom moest lachen. Anderen moesten ook lachen wanneer Medea de poedersuiker heftig uitstrooit. Waarop wij vertellen dat vrouwen bij kindermoord heel omzichtig, zorgzaam en met liefde te werk gaan. En daarom bijvoorbeeld pannenkoeken bakken waarin ze gif doen. De leerlingen zijn heel goed voorbereid naar de voorstelling gekomen. Ze kenden het verhaal van Jason en Medea maar de uitvoering van het NNT heeft hen vooral in het begin overrompeld. Maar ze vonden het allemaal heel goed. Vorig jaar zijn er twee kindermoorden geweest in Nederland. Dat is minder dan in de jaren daarvoor. We strelen ons graag met de gedachte dat de opvoering van onze Medea daaraan heeft bijgedragen. Van Malou willen de scholieren nog horen hoe ze elke avond de moord op de kinderen doorstaat en hoe ze de ellenlange lappen tekst leert. Stampen, stampen is het antwoord. Ze willen ook weten hoe het decor tot stand is gekomen en wat het verband is tussen de journalistiek en een Grieks koor.

"La Bloemen" is de naam van deze kleedkamer in Zutphen

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise15050411ZutphenDeHanzehof?authkey=Gv1sRgCKnDh9fjsqrdKA#

Zaterdag 2 april 2011 Apeldoorn Orpheus

2011-04-04T00:58:00.000+02:00

Het is prachtig weer. Met 20 graden de eerste echt warme dag van het jaar. Medea kan zich revancheren in Apeldoorn en doet dat ook. Het is een mooie voorstelling. Alles valt op zijn plek. De zaal is voor de helft vol, maar iedereen is geinteresseerd. Mark is vandaag voor het laatst een van de zoontjes van Medea. Na afloop krijgt hij een kado, champagne en bloemen. Bij de allerlaatste Medeavoorstelling op 14 mei in Groningen zijn alle zes kinderen erbij en dan komt Mark ook terug.

kleedkamer

Op een prikbord in de zijcoulissen ziet Maartje zichzelf terug als Alice in Wonderland

Guus & Mark

De kurk gaat van de fles voor Mark omdat hij vandaag voor het laatst mee deed

voor meer foto's zie:

https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise14020411ApeldoornTheaterOrpheus?authkey=Gv1sRgCO6b3eCZjc6jUA#

Vrijdag 1 april 2011 Hoofddorp De Meerse

2011-04-04T00:27:00.000+02:00

Medea treft het niet in Hoofddorp. Er zitten veel jongeren in de zaal van gymnasia en ander voortgezet onderwijs uit omringende plaatsen als Haarlem. Het lijkt of sommigen geen verschil maken tussen de kroeg en het theater. Malou onderbreekt Peter tijdens zijn proloog om te verzoeken om stilte tijdens de voorstelling. Het helpt maar even. Het blijft onrustig. Dat is slecht voor de concentratie van de spelers. Het is vooral vervelend en lastig voor Malou om Medea tot haar recht te laten komen. Na de ruziescene tussen Jason en Medea, pakt Medea zichzelf bij elkaar met de monoloog die begint met: "Ik ben in balans" Maar voordat Malou vanavond tot die woorden komt, loopt ze de zaal in, naar de uitgang. Ze doet de deur open, gaat weg en is even later weer terug. Een spannende improvisatie lijkt het. Achteraf blijkt dat ze een poging deed om de zaal andermaal stil te krijgen. Het mocht niet baten. Deze Medea voorstelling was gedoemd om door te sukkelen naar het slot en zo snel mogelijk te vergeten. Na afloop in de foyer ging ik op zoek naar de kids die hun mond niet konden houden tijdens de voorstelling. Ik vond ze niet. Wel andere jongens en meisjes die enthousiast vertelden dat ze zelf bezig zijn met het instuderen van een Medea voorstelling. De Argonauten zijn bij hen Hakadansers. Een jongen laat me op zijn mobiel een filmpje zien van hun dans, afgekeken van de Maori's in Nieuw-Zeeland. Het Griekse koor wordt in hun voorstelling vertolkt door cheerleaders en hun Medea wordt gespeeld door Ebru, een Turks meisje.

Niet iedereen is een kroegtijger in het theater.

artiestenfoyer de Meerse met buitenterras

Lotte & Joshua & Peter Zwart

Jacob

Hans & Jonathan (inleiding) & Eriq (catering) & Kiek

10 minuten voor aanvang

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise13010411HoofddorpDeMeerse?authkey=Gv1sRgCOKT7faIkoTGYg#

Donderdag 31 maart 2011................................ Emmeloord 't Voorhuys

2011-04-02T00:26:00.000+02:00

In de artiestenfoyer van 't Voorhuys in Emmeloord eten we boerenkoolstamppot met rookworst en spekjes. Jonathan doet vanavond voor het eerst zelfstandig de inleiding met mij. Een deel van het publiek, ongeveer 80 tot 100 mensen, gaat de voorstelling in, na ons verhaal over de transformatie van de Medea van Euripides naar die van Seneca naar die van Pé Hawinkels naar die van Ko van den Bosch. Het toneel in 't Voorhuys mankeert een trekkenwand hoger dan 9 meter, waardoor de ijsblokken de hele voorstelling op dezelfde hoogte moeten blijven hangen. De ijsblokken zijn vandaag van een tweede leg, dwz dat ze gisteren al gebruikt zijn. Het ijs smelt vandaag ook sneller dan anders, waardoor er aan het begin van de voorstelling al veel meer water op de vloer ligt dan anders. Het kan ook zijn omdat het op het toneel warmer is dan anders. In elk geval zijn de schilderingen van het ijs vandaag nog mooier dan anders. Een geimproviseerd dammetje van Jacob e.a. moet voorkomen dat het water gaat waar het niet moet gaan. Na de voorstelling krijgen we volop applaus. 't Voorhuys geeft ons voorjaarsbloemen en dat komt mooi gelegen voor Ollie, een van de kinderen, die vandaag voor het eerst de voorstelling heeft gedaan.

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise12310311Emmeloord?authkey=Gv1sRgCM_N7_r1rfX__wE#

Woensdag 30 maart 2011...................................... Arnhem Stadsschouwburg

2011-04-02T00:25:00.001+02:00

Ola is er ook bij in Arnhem. Het kan niet anders of ze heeft nog wat "notes" voor de acteurs. Het gaat vooral om het dimmen van het geluid van Jesus en van de kinderen in de lego, wanneer Malou/Medea aan het begin van haar waanzin staat. Na afloop heeft Ola in de foyer een nabespreking met Willem Jan Mulder, de docent die zijn leerlingen heeft voorbereid op Medea. Het is een goed gesprek waarin Mulder zijn bewondering uit voor het NNT. Hij vindt dat het NNT het enige gezelschap in Nederland is dat theater zo dichtbij de mensen wil brengen en omgekeerd. De vorige regering stimuleerde dat nog, terwijl de huidige regering zoveel mogelijk wil commercialiseren. Ola kon nog eens uitleggen wat haar drijfveren zijn om ge-engageerd theater te maken en hoe dat gaat in samenspraak met Ko van den Bosch en decorontwerper André Joosten. Medea in Arnhem was goed voor ongeveer 300 mensen in de zaal.

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise11300311Arnhem?authkey=Gv1sRgCIDWq__7rPigswE#

Zaterdag 26 maart 2011 Dordrecht De Kunstmin

2011-04-02T00:03:00.000+02:00

Bert van de bus & Peter

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise10DordrechtKunstmin260311?authkey=Gv1sRgCPK-3NaR1_fwRw#

Vrijdag 25 maart 2011 Eindhoven Parktheater

2011-04-02T00:00:00.000+02:00

Na afloop afzakken bij de bar

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise9250311Eindhoven?authkey=Gv1sRgCLqx7Nr--uOicA#

Donderdag 24 maart 2011 Medea on Tour. Leeuwarden, De Harmonie, heeft de primeur.

2011-04-01T13:24:00.002+02:00

De zon schijnt. Het is lente. Medea van het NNT herneemt zichzelf in De Harmonie van Leeuwarden.

Eriq Elias van de catering. Het menu op deze premieredag? Meloen en ham vooraf. Rijst, boontjes & broccoli & woorteltjes, kip & vis als hoofdgerecht, vruchtjes toe.

toitoitoi omhelzing van Wil van der Meer voor Malou

Guus & Mark

Maartje/Glauke & Peter/Jason

Hans/Kreon

Guus & Peter & Jesus: een kwartier voor aanvang

een kwartier voor aanvang

Boes/techniek & Rinse/stagiair

hapjes & champagne & een toast op cast & crew, vooral voor Peter die voor het eerst Jason speelt en voor Mark, die helemaal voor het eerst op het toneel staat.

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise8PremiereLeeuwardenDeHarmonie240311?authkey=Gv1sRgCKXpudDNza-BCQ#

Woensdag 23 maart 2011 Transparant IJs

2011-04-01T13:24:00.001+02:00

Eerder dan verwacht is het goede ijs er. Het is wat het moet zijn. Transparant. En zo'n 25 kilo zwaar. Maartje kan het tillen. Maar Jan Alfers doet het echte werk.

Nabespreking

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise7Leeuwarden230311?authkey=Gv1sRgCJ6c7dOKnPWF5gE#

Dinsdag 22 maart 2011 Eerste repetitiedag Leeuwarden

2011-04-01T13:24:00.000+02:00

Het ijs is besteld en gemaakt. Voor alle 32 voorstellingen zijn per keer 8 blokken nodig. Een blok kan voor twee voorstellingen gebruikt worden. Ergens, in een enorme vriezer, liggen dus meer dan 100 blokken. Maar dan blijkt dat het ijs ondoorzichtig is. Dat is niet wat het moet zijn. Dat is niet wat besteld is. Het water is tijdens het invriezen niet in beweging gehouden. Dan krijg je geen mooie transparante ijsblokken met mooie aders als de felle lamp erboven aan is en het water in grilligheid wegsmelt. Maar, zo is beloofd, donderdag bij de premiere, is er nieuw, goed, ijs.

zenderapparatuur van Peter Zwart

Nabespeking in de laadruimte van het gebouw. Hier eten we ook het eten van cateraar Eriq, omdat het theater 12 dagen de musical Petticoat in huis heeft en daarom de gewone artiestenfoyer vol is.

voor meer foto's zie:

https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise6RepetitieLeeuwarden220311?authkey=Gv1sRgCIKc79qCgfO44wE#

Donderdag 17 maart 201 Botsen tegen de tekst & Zeulen met slappe kindjes

2011-04-01T13:23:00.002+02:00

Het beeld is hetzelfde als twee jaar geleden. Malou/Medea zit op de tafel met haar zoontjes die net vergiftigde pannenkoeken hebben gegeten en nu dood zijn. Maar deze toneelkinderen zijn nieuw en volgens Ola kunnen ze als lijk niet slap genoeg hangen en mogen ze "niet heilig lopen" als ze de dodelijke oorbellen van hun moeder brengen voor Glauke, de nieuwe vrouw van hun vader. Maar oefening baart kunst. En dat geldt ook voor Peter die nu Jason speelt en geen moeite hoeft te doen om, in de woorden van Ola, "tegen de tekst te botsen". Aan het eind van de tragedie legt Peter/Jason de dode kindjes op schoot van mij/het koor. En dat is dan wel weer anders dan twee jaar geleden.

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise4RepetitieMachinefabriek170311?authkey=Gv1sRgCOr_j7Cmx9fD9gE#

Vrijdag 18 maart 2011 In de Machinefabriek

2011-04-01T13:23:00.001+02:00

Het is maar een korte repetitie vandaag. Vroeg in de middag wordt het decor van Medea in de Machinefabriek afgebroken om te verhuizen naar Leeuwarden. Daar zullen we vanaf dinsdag repeteren met doorloop en alles om donderdag 24 maart de eerste voorstelling te spelen van de hernomen Medea.

Jesus luistert naar Dani die hem in het Spaans vertelt wat er is besproken.

Maartje/Glauke & Jacob/spotlicht & Peter/Jason & Malou/Medea & Hans/Kreon

Hans, productie, & Joshua, techniek

Hans/Kreon & Joshua/techniek & Ola/regie
voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise5LaatsteRepetitieMachinefabriek180311?authkey=Gv1sRgCKTx36Ws4e_rLw#

Woensdag 16 maart 2011 Kinderdag

2011-03-24T12:47:00.000+01:00

Cor Langerak, Bram van den Bosch, Ollie Becker, Mats van Kuppeveld.
Dag 3 van de repetities voor de herneming van Medea is kinderdag. Er doen zes kinderen mee die elkaar in paartjes van twee afwisselen. Guus en Cor zijn oude gedienden. Ze zijn nu twee jaar ouder, iets sterker en iets groter, maar ze zijn nog steeds uitstekende zoontjes van Medea en Jason. En hoe het ook alweer was en is om volgens de regie met lego te spelen en zich dood te houden, horen ze van Dani en Lotte. En ook van Merijn die Jason was in de eerste versie van Medea,. Hij is niet op de foto, maar hij heeft de kinderen in Amsterdam geinstrueerd en is nu voor de repetitie met ze meegekomen naar Groningen.

Bram van den Bosch

Ollie Becker

Mats van Kuppeveld

Cor Langerak

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise3160311?authkey=Gv1sRgCIbI4d_f1oH00wE#

Dinsdag 15 maart 2011 Bouwen aan de waanzin van Medea

2011-03-16T00:30:00.001+01:00

Kan een toneelstuk beter worden wanneer het na twee jaar hernomen wordt? Het kan! Dat blijkt al op de tweede repetitiedag van Medea in reprise. Als Medea in haar waanzin kruipt, wordt ze opgezweept door Apsyrtus, het broertje dat ze ooit gedood heeft en nu haar kwade geweten is. De flamenco van Jesus maakt Apsyrtus vurig en vilein en maakt de wanhoop en waanzin van Medea nog meer los in Malou. In de eerdere versie was het ook zo, maar nu het vuur na twee jaar weer wordt opgestookt, brandt het heftiger dan ooit. Ook Max van den Berg komt zijn geheugen opfrissen en onder de bezieling van Ola wordt hij, meer nog dan weleer, de kille bestuurder die Kreon is, als hij Medea en haar zoontjes het land uitzet. Nu Merijn de Jong er niet meer bij is als Jason en Peter Vandemeulebroecke zijn rol over neemt, krijgt het koor iets meer te doen. Volgens Ola zal het helpen als ik me realiseer dat de werkelijkheid altijd erger is dan theater. Ze heeft gelijk. Ongetwijfeld.

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise2150311?authkey=Gv1sRgCO-ZuPiX5rKO1QE#

MEDEA in REPRISE. maandag 14 maart 2011 Eerste repetitiedag

2011-03-15T00:24:00.001+01:00

Medea wordt hernomen. Vandaag de eerste repetitiedag. In de Machinefabriek staat het Medea decor er weer alsof het nooit is weggeweest. De keukentafel, de catwalk, het bureau van Kreon, een van de ijzerframes voor de ijsblokken, het lego kasteel en de berg losse legosteentjes die weer geleased zijn van de Legofabriek. De cast is ook eender, op Merijn en 1 van de kinderen na. Guus die eerder ook meedeed, is langer geworden, maar nog even lenig en gracieus in zijn danspassen. Na twee jaar is het ook goed om Jesus weer te zien. Alsof de tijd heeft stil gestaan. De tekst is een beetje aangepast omdat Jason nu gespeeld wordt door Peter die eerder de oppas speelde. In deze versie is er geen oppas.In de afgelopen weken hebben Malou en Peter elkaar al verkend als Medea en Jason. Op deze eerste gezamenlijke repetitie nemen we direct positie in. Blijkt dat we ons allemaal redelijk goed kunnen herinneren hoe het was en als we het vergeten zijn, kijken we naar de registratie van de laatste voorstelling in 2009 in de Stadsschouwburg van Amsterdam. Max van de Berg is er ook om zijn geheugen op te frissen. Hij zal 1 keer Kreon zijn. De andere keren is Hans Man in 't Veld Kreon.

Mark & Guus & Lotte

voor meer foto's zie:
https://picasaweb.google.com/noranorabey/MedeaReprise1140311?authkey=Gv1sRgCM3llofOh-GhJw#

2009-02-15T23:45:00.002+01:00

Zaterdag 14 februari 2009
Op 21 maart treden we op in Winterthur, Zwitserland, en daarvoor gaat Medea "op Duits" al is het voor 1 keer. Donderdag en vrijdag hebben we een paar uurtjes geoefend met Bernd Eilst. Een Groningse Duitser. Veel tekst zal boventiteld worden, maar het is wel zo noodzakelijk als bepaalde zinnen en dialogen in het Duits worden gezegd door Kreon, Medea, Jason, de oppas en het koor. We storten ons dus op de Duitse vertaling. Ik word aldoor herinnerd aan juffrouw Seuss van wie ik Duits kreeg op de middelbare school. Ze hield van Goethe en Schiller en kende al hun gedichten uit het hoofd. Ze huilde altijd als ze declameerde, wat ze vaak deed. We lachten stiekem om juffrouw Seuss maar vonden het ook aandoenlijk dat ze keer op keer ontroerd raakte door de tekst die ze al zo goed kende. En nu Medea in het Duits. Juf Seuss zou zo trots zijn als ik eenmaal zover ben dat ik uit mijn hoofd kan zeggen: "Die Liebe hackt mit einem Hieb entzwei das unschuldige Herz und sperrt den freien Menschen ein in einen Käfig, in dem er sich nie mehr nach Freiheit sehnt."
Groningen glundert vandaag in de zon. In de Folkingestraat doet het lokale draaiorgel het goed en word ik toch nog herinnerd aan onze Medea.

2009-02-12T22:59:00.007+01:00

Woensdag 11 februari 2009

Malou is nog ziek. De voorstellingen in Utrecht zijn ook afgelast.
Vandaag nog geen Medea dus, wel Lakeesha Brown.

2009-02-11T23:46:00.004+01:00

Maandag 9 februari 2009

Noord Nederlands Toneel hervat eind februari tournee MEDEA

Na een tweede onderzoek in het Universitair Medisch Centrum Groningen hebben titelrolspeelster Malou Gorter en het Noord Nederlands Toneel in gezamenlijk overleg besloten eind februari de landelijke Medea-tournee te hernemen. De actrice is aan de beterende hand. Daarmee kan het gezelschap de rest van de geboekte voorstellingen in Groningen (di. 3 t/m za. 7 maart), Winterthur (Zwitserland za. 21 maart) en Amsterdam (wo. 25 t/m za. 28 maart) spelen.De Groningse actrice kwam tijdens de voorstelling Medea in de Rotterdamse Schouwburg ten val. Gorter hervatte haar spel, kon uiteindelijk niet verder spelen en kampt sindsdien met verkrampte nekspieren. Niet alleen de voorstelling in Rotterdam moest daardoor worden gestaakt. Het gezelschap moest bovendien ook de geplande en bijna uitverkochte voorstellingen in Leeuwarden en Utrecht annuleren. Met De Harmonie in Leeuwarden is inmiddels als nieuwe speeldatum maandag 16 maart overeengekomen. Met de Stadsschouwburg Utrecht is het Noord Nederlands Toneel nog in overleg over vervangende data voor de voorstelling.

(website http://www.nnt.nl/)

2009-02-07T02:00:00.006+01:00

Woensdag 4 februari 2009

Rotterdam is grauw en grijs. Het is zo'n dag om in bed te blijven en daar rustig te wachten tot alles vrolijker wordt. Maar Medea roept. We beginnen de voorstelling met hernieuwde energie om alles beter te doen dan gisteren. De toneelkinderen vandaag zijn Cor en Yannai. Nog voor de zaaldeuren om 8 uur open gaan, spelen ze al vol overgave verstoppertje met hun ouders Medea en Jason, en met Peter de oppas. Jesus, Maartje en ik lopen, staan en zitten op de achtertribune bij de bureautafel van Kreon. Het is elke avond spannend om te zien of er weer een nieuwe schuilplek gevonden wordt. De jas van Peter was er al vanaf de eerste dag, toen kwam de verpakkingsdoos van de gitaar erbij en het badlaken van FC Groningen. Peter zette op een dag een krat op zijn hoofd, hield een trap voor zich en schuifelde langzaam over het toneel, maar haalde het nooit tot de buutplek. Peter kan zijn hoofd ook goed begraven in de legoberg en allemaal kunnen ze zich onzichtbaar maken tussen het publiek in de zaal. Een klassiek spelletje, waarbij je soms toch snel moet zijn om buutvrij te worden. Malou rent vandaag als Medea iets te vlug op haar hakjes over de vloer die al nat was van het druppelende ijswater. Ze glijdt uit, valt op haar achterhoofd en blijft liggen op de grond. Merijn brengt haar weg. In afwachting van wat er gaat gebeuren, spelen Cor en Yannai paardje met Peter. Yannai vertelt ook nog een mop aan het publiek en krijgt daarvoor dik applaus. Een klein kwartier later komt Malou weer de vloer op. De voorstelling kan beginnen. En nu lijkt het alsof de val haar vleugels heeft gegeven. Malou speelt Medea met nog meer verve dan ooit. Maar aan het eind van de sex- en vechtscene met Jason geeft ze het op. "Ik red het niet meer" zegt ze tegen mij. Het was geen nieuwbedachte tekst van Medea tegen het koor. Ze voelde zich echt niet goed meer. Malou gaat de coulissen in en na een kwartier meldt Jan Zoet, directeur van de Rotterdamse Staddschouwburg, dat de voorstelling wordt afgebroken en dat de mensen mogelijk een andere keer naar Medea kunnen komen. Na onderzoek in het ziekenhuis in Rotterdam blijkt dat Malou geen hersenschudding heeft en ook geen whiplash. Haar hersenen hebben wel een dreun gekregen. Ze moet rusten en van spelen kan er even geen sprake zijn. Rotterdam ligt er al verlaten bij als we naar huis gaan. Het decor van Medea is vroegtijdig ontmanteld en de ijsblokken zijn nog lang niet gesmolten.

2009-02-07T01:40:00.008+01:00

Dinsdag 3 februari 2009
Stadsschouwburg Rotterdam.
Wel of geen gas? Geen gas! Het ijsblok voor de gasvlam is wel verdubbeld en het frame waarin het ijs hangt is ook verbreed, maar het wil niet echt met het licht in dat ijs. Om de transparantie van het ijs te belichten, hangt er een lamp pal boven elk ijsblok. Maar dat kan niet bij het blok voor de gasbranders. Dan zou de lamp gaan springen en daarmee wordt de veiligheid een risico. De pannenkoekenscene zonder het blazen van de gasbranders en zonder het sissende geluid van het hete frame dat zinkt in een bak water eronder, legt de focus wel geheel en al op Medea zelf en meer nog op het bakken van de giftige pannenkoeken. In absolute stilte kijken hoe de boter in de pan glijdt, het beslag erbij komt en de pannenkoek gekeerd wordt. Daarna doet Medea veel, heel veel poedersuiker op de pannenkoek, "zodat de kinderen de bittere medicijn niet proeven".
Het idee van de pannenkoekenscene ontstond toen Ola en Malou een bezoek hadden gebracht aan de gevangenis waar moderne Medea's vastzitten. Van een van hen komt het verhaal dat zij gif in pannenkoeken had gedaan om haar kind te doden.
De eerste voorstelling in Rotterdam voelt anders en pakt ook anders uit. Ligt het aan de zaal, die groter is dan in Groningen? Ligt het aan de sfeer die anders is omdat de theaterstoelen grijs zijn en de zaal koele zakelijkheid uitstraalt? Het is ook de eerste voorstelling met Hans Man in t Veld als Kreon. Ola is komen kijken. Na afloop weten we allemaal dat we beter kunnen. En dat is erg jammer, vooral omdat de hele cast van de Medea van het Nationale Toneel is komen kijken. Het is voor hen moeilijk om een waardeoordeel te geven. Ze hebben nog maar net hun laatste voorstelling gespeeld en hun Medea bleef heel dichtbij de klassieke versie. De Medea van Johan Doesburg en de Medea van Ola Mafalaani: twee voorstellingen met hetzelfde onderwerp en toch van een totaal andere grootte, een totaal andere diepte.

Medea tegen Jason:

"Jason, lief, weet je nog dat we op het zand lagen
ergens naast een onnoemelijke zee.
En hoe je met je sigaret voorzichtig puntje voor puntje
de letters van jouw naam in mijn trainingspak brandde.
Met hagedissenvoorzichtigheid, zo zacht.
Ik voelde niks, maar ik liep trots weg
over de catwalk van de branding
met jouw naam op mijn rug ....."

2009-02-07T01:33:00.003+01:00

Zondag 1 februari 2009
Het is helder en koud. Groningen rust. Medea ook.

2009-02-06T22:07:00.010+01:00

Zaterdag 31 januari 2009
De laatste dag van Max van de Berg als Kreon. Max vindt het bij voorbaat verdrietig dat er een eind komt aan zijn korte toneelcarriere. Het is een prachtige ervaring, zegt hij, als we aan het eind van de voorstelling, hand in hand, de chaos op het toneel overzien.
De voorstelling doet het vandaag weer zonder de gasbranders. Het was te kort dag om het frame voor het ijsblok dat voor de vlammen hangt te verbreden.

Vlak voor de voorstelling, als de zaaldeuren nog dicht zijn, oefent Max nog één keer voor hij nog één keer Kreon zal zijn.

Citaat introductietekst van Max van den Berg als Kreon.

"Misschien is dat het doel van theater:
te kijken naar VOOR het einde.
Voor de fout.
kijken in die twee open handen,
waar de voordehand liggende oplossingen liggen,
vlak naast de voordehand liggende fouten.
En bedenken dat in die andere hand
alle andere wegen te vinden zijn
die ook genomen hadden kunnen worden.
Het verschil tussen besturen, beleid maken en theater, zijn die twee handen.
Het theater heeft die twee handen.

Ze zijn het heden waar de beslissingen nog niet zijn gemaakt.
Een bestuurder voelt met één hand in de toekomst.
De andere hand houdt hij dicht bij zichzelf.
Hij moet het doen met de mogelijkheden die hij in die ene hand ziet."

Tim houdt van Medea. Denken wij. Hopen wij. Hij en Guus zijn een vast koppeltje toneelkinderen van moeder Medea en vader Jason. In het begin zei Tim Malou tegen Medea, en Merijn tegen Jason. Tijdens de voorstelling leerde hij dat hij hen op het toneel mama en papa moest noemen.

Tim keek ook graag de zaal in als Medea het verhaal vertelde hoe zij Jason had geholpen aan het gulden vlies. Tim en Guus zitten dan met de rug naar het publiek en het is niet de bedoeling dat ze zich omdraaien. Ook niet als hun moeder ze bloeddorstige krijgertjes noemt, gekke bekken trekt en hen onder de oksels kietelt.

In het begin lustte Tim de pannenkoek niet die hij van Medea kreeg. Alsof hij het drama aanvoelde en dat liever aan zich voorbij wilde laten gaan.

Zolang de zaal leeg is, kunnen Tim en Guus rondrennen zoveel als ze willen. Ze mogen met lego spelen als de legoberg maar een berg blijft. En als dat niet meer leuk is, is daar nog altijd het ijs. De druppels water kunnen precies in je mond vallen, als je maar geduld hebt.

En dan is er champagne, omdat Max afscheid neemt van Kreon en omdat wij afscheid nemen van Max als Kreon. Max krijgt een grote ingelijste foto waarop de hele cast applaus in ontvangst neemt. De foto krijgt een prominente plek in het Provinciehuis, belooft hij. Want een commissaris van de koningin die een rol speelt in een klassieke tragedie waarin echte pannenkoeken worden gebakken, kan zich rustig voegen bij de moeder aller herinneringen.

Dani neemt ook een beetje afscheid van Medea.

2009-02-06T01:08:00.005+01:00

Vrijdag 30 januari 2009
We repeteren vandaag met Hans Man in t Veld. Na morgen neemt hij de rol van Max van den Berg als Kreon over. Omdat Hans Hans is, speelt hij Kreon anders dan Max. Tijdens de Medea-Kreon scene komt hij bijvoorbeeld naar voren en zoekt instemming bij het koor als hij zegt: "Medea hier heeft haar vader verraden en haar broer aan stukken heeft gesneden. Peleas is door zijn eigen dochters vermoord, op aanraden van HAAR." Ik durf niet eens met mijn ogen te knipperen als hij dat tegen me zegt.
Deze repetite geeft Ola nog eens de kans om ons aan te zetten tot scherpte om de valkuilen van een machinerie te mijden, om de Q's zuiverder te krijgen, om vooral het plezier in het spel niet te verliezen.
Maar er zijn meer problemen. We doen de pannenkoekenscene vandaag zonder gas. De gasbranders in de lucht die met hun vuur een blok ijs laten smelten zijn een lievelingetje van decorbouwer André Joosten, maar Ola mist het effect van het licht door het ijs. Ze wil terug wat ze één keer gezien heeft. André zoekt en kan het niet vinden. Hij maakt het frame voor het ijs dikker, zodat er nog een blok in kan hangen. Maar hij kan de lamp niet vlak boven het ijs hangen zoals dat bij de andere 8 blokken het geval is. Het vuur van de gasbranders zou korte metten maken met die lamp. Je zou dan niet alleen elke avond een nieuwe lamp nodig hebben maar ook hoog spel gaan spelen met veiligheid.
En dan zijn er nog altijd die legosteentjes die blijven stinken.
En dan zijn er vast nog een hoop problemen waar ik geen weet van heb.
Ik hoor wel dat "de maan bijna vol is" en dat het daarna vast allemaal goed zal komen.
Het katheder, of pupiter, zoals Peter Vandenbroecke als Belg onder ons de lessenaar van Kreon noemt heeft een nieuwe microfoon gekregen. Peter Zwart heeft het gemonteerd en de zender verplaatst naar het voetstuk. Hij gaat daar nog eens met extra tape over heen in de hoop dat het voortaan alle menselijke driften weerstaat.

Max van den Berg wacht voor het begin van de voorstelling zijn beurt als Kreon af in de stoel naast de spotlight van Jacob.

2009-02-01T11:07:00.008+01:00

Donderdag 29 januari 2009
Medea heeft een muzikaal leitmotif, een tune, gemaakt door Jan Kooper. Elke avond tijdens de openingsweek in Groningen life gespeeld door Don Hofstee, Tiedo Groenevelt en Robert van Tol.
Zij spelen eerst op de Grote Markt bij Medea Buiten. Als Medea binnen haar kinderen vermoord heeft, komen ze de zaal in en maken met hun muziek een eind aan het drama. De kinderen zijn dan al opgestaan uit hun toneeldood en Glauke vermaakt zich in de onderwereld. Maar het is aan Apsyrtus, de dode broer en wraakengel van Medea, om het verhaal te bevriezen. Hij zwaait daarvoor nog een keer de bata de cola om zich heen, klapt met zijn hakken op de grond en knipt met zijn vingers in de lucht. Dan wordt alles donker. Medea huilt en huilt. Maar het leven gaat door.
Morgen zijn we er weer met een nieuwe Medea. Maar dan moeten we weer spelen alsof we het voor het eerst doen, met alle scherpte en bezieling die erbij hoort. De voorstelling van vandaag was dat even kwijt. Kwam bij dat Medea in haar razernij het katheder zo goed omver smeet dat de microfoon erop total loss raakte. Kwam ook bij dat de voorstelling korter leek dan anders. Ola zat in de zaal en legt na afloop de zweep er over. Het mag niet dat we op routine gaan, zeker niet na zes keer spelen, inclusief de drie tryouts. De kunst is om het verhaal elke avond opnieuw te beleven en vertellen. Zo is het beter als ik geen gas terugneem bij de herhalingsteksten van het koor aan het eind van het stuk. De helderheid van deze tekst schuilt in zijn monotonie.

Guus en Tim in de jas en de das van Jason

Peter Zwart achter zijn geluidstafel

Don Hofstee, Tiedo Groenevelt en Robert van Tol.

Lego aftermath

2009-02-01T11:03:00.004+01:00

Woensdag 28 januari 2009
Inspiciënt en duizendpoot Joshua houdt de spanning erin als hij prompt een half uur voor de voorstelling begint met aftellen en roept dat de deuren over een half uur, een kwartier, tien minuten, vijf minuten, drie minuten en nu open gaan. Niemand van ons durft dan nog de vloer af, of het moeten de kinderen zijn die nog net even willen plassen.
De hele week zijn er in de foyer van de Staddschouwburg inleidingen op Medea, voorafgaand aan de voorstellingen. Vanavond praat dramaturge Celine van Buren met mij. Het gesprek gaat over de Medea vanaf Euripides tot Seneca en Ko van den Bosch, maar vooral over de beeldtaal van Ko en Ola en de noodzaak van hen om de actualiteit op te zoeken in klassieke verhalen.
Medea is immer in ontwikkeling. Ook twee dagen na de premiere. Medea Buiten is een groot succes en zal dat na vandaag helemaal zijn, want besloten is om ook Maartje naar de Grote Markt te laten gaan. Na haar dood als Glauke snelt ze de coulissen in, trekt haar laarzen aan, schiet in badmantel en overjas en stapt op de fiets naar de Grote Markt. Aldaar trotseert ze de vrieskou en zingt ze bovenop de zandberg van het NNT de sterren van de hemel. Peter Vandemeulebroecke die al vanaf de eerste dag heen en weer gaat naar de Grote Markt doet na afloop verslag: "Staan wij ons daar al de hele week uit te sloven, dan komt Maartje en iedereen valt om!" Van haar stem, maar natuurlijk ook van Maartje omdat ze Maartje is.
En dat Medea Binnen ook in ontwikkeling is, merk ik aan Malou als zij als Medea tijdens de woedeaanval op Jason een kan water in zijn gezicht gooit. De helft van het water is ook voor mij, maar als vriendin van Medea zal niemand mij daarover horen.
Bij de nazit in de artiestenfoyer hoor ik dat de mensen onder de indruk zijn van onze Medea. Een vrouw zegt:"Het is zo tragisch. Ik ga met een bezwaard gemoed naar huis."

2009-01-29T00:50:00.006+01:00

Dinsdag 27 januari 2009
De spanning van de premiere is geweken bij de eerste voorstelling twee dagen later. Alles is rustiger. Alles valt op zijn plek. Het verhaal is helder. Het lijkt alsof Medea nu al helemaal in ons lijf zit. Alle kranten hebben een recensie. NRC en Trouw zijn blij met ons. De Volkskrant heeft een zure opmerking over de chaos die ordening behoeft.
De Medeaexpress rijdt, de bus die het NNT heeft ingezet om mensen vanuit de wijde omgeving van Groningen naar de Staddschouwburg te rijden. Ola is meegegeaan om plattelandsvrouwen in Assen op te halen. "Vrouwen van Nu" heet hun vereniging. In de bus en voor de voorstelling is het niet meer tot een inleiding gekomen. Een uitleiding dan maar, na afloop in de foyer. De vrouwen zijn enthousiast. Een durft het aan om te zeggen dat ze geen emotie voelde en dat jammer vindt. Maar ze praat wel door over de acute gevallen van kindermoord die ze gehoord heeft en haar niet loslaten.

Peter Zwart heeft een tafel gemaakt voor onze zenders.

André gebruikt een verfbrander om de condens van de ijsblokken te blazen, waardoor het ijs transparant wordt en het licht er mooi doorheen kan schijnen.

De legoberg is een zorgenkind van de toneelmannen. Een schop en brede vegers maken van de enorme hoeveelheid legosteentjes een berg die voldoet aan het ontwerp van André. Maar de lego is gaan stinken, omdat er elke dag water op valt, dat onder de berg blijft liggen en in alle miniscule gaatjes van de legosteentjes gaat zitten. Dat geeft nieuwe hoofdpijn. Verborgen achter de legoberg staat nu een flesje zeepgel, zodat de kinderen van Medea hun handen daarmee kunnen wassen voor ze de dodelijke pannenkoeken gaan eten. En om de stank weg te halen, komt er op een dag een kleine betonmolen op de vloer, die met een hoop zeeppoeder erin kan werken als een legowasmachine. Maar dan moeten de steentjes ook nog gedroogd worden. Bij gebrek aan een centrifuge zijn ze uitgespreid over de toneelvloer. Miljoenen steentjes zijn het. Vandaar de schop. Vandaar de vegers. Vandaar al die grote mannenzorgen om lego.

Dani, onvolprezen regie-assistent. Hij telt zijn dagen nu. Als de voorstellingen in Groningen voorbij zijn, gaat hij iets anders doen. Maar eerst moet hij alles netjes overdragen. En vooral ervoor zorgen dat Jesus ons zal kunnen verstaan, als Dani er niet meer elke keer bij is om te tolken.

Tien minuten voor het begin van de voorstelling.

Aftermath Medea

Aftermath Medea.

Maandag 26 januari 2009.
Rustdag.
De eerste recensies zijn er. Het Dagblad van het Noorden geeft 4 sterren, maar houdt niet van "dat akelige realisme in het begin en een wat verwrongen link met de actualiteit". Inzet en doel van Ola om klassieke verhalen te vertalen naar de actuele wereld is de recensent ontgaan. Of hij wil gewoon niet weten dat Medea van Euripides en Seneca in het oude Korinthe nazaten heeft in Staphorst, Den Haag, Zoetermeer, Berghem, Arnhem, Amsterdam, Dommelen en nog veel meer plaatsen in Nederland. Het Parool houdt ook niet van de combinatie, theater en actualiteit en heeft het over een bizar huwelijk tussen kunst en werkelijkheid, dat ook nog eens in een bizarre vorm is gegoten door Ola. Bizar.
's Avonds in het radioprogramma OBA Life van LLink mag ik een zelfgekozen stukje voorlezen van het koor. Ik kies voor het begin van de "Stel dat" tekst. Daarin spreekt het koor ons inlevingsvermogen aan voor een vrouw die zo vast zit dat ze geen andere uitweg meer ziet dan uit het leven te stappen. De tekst is van Ko van den Bosch en is gevoed door verhalen van mensen die een dergelijk drama van heel nabij meemaakten.

"Stel je voor dat het leven je zegt: het past niet met jou. En stel je voor dat de dood zegt: alles past omdat de schimmen geen plaats innemen. En je denkt: als ik het niet red, hoe moeten mijn kinderen het redden?
En stel je voor dat niets meer waar is en dat wat je ook pakt, afbreekt, en je door alle beloftes, alle hoop, alle liefde heen valt, en je alsmaar valt, en het enige waarvoor je je kinderen wilt behoeden, de smak is op het eind.
En stel je voor dat je alleen het beste en het mooiste wilt voor je meest dierbare. Maar dat je het niet haalt. Dat je het gewoon niet haalt. En dat je het meest dierbare meeneemt naar de plek waar geen fout meer is."

Met presentator Pieter Hilhorst en hoofdgast Ramsey Nasr praat ik over de Medea van Ola en Ko en dat het Malou Gorter die Medea speelt, de kunst verstaat om van Medea een gewone, leuke, gekke vrouw te maken die in wanhoop tot de vreselijke daad komt om haar eigen kinderen te vermoorden. En de rol van het koor in Griekse trageides is inderdaad te vergelijken met het werk van de journalist. We kijken naar alle wandaden om ons heen, en we grijpen niet in. Ramsey Nasr wil weten of ik nooit de neiging heb gehad om mijn mening te geven over het nieuws dat ik lees. Nee dus. Maar nu, in het theater, mag het af en toe wel.

2009-01-29T00:24:00.005+01:00

Zondag 25 januari 2009
De rode loper is uitgerold voor burgemeester en wethouders en ander premierepubliek. De schouwburg is vol. Bij de nabespreking van de laatste tryout had Ola gezegd dat dit het is wat ze wilde maken. Wat de mensen er ook van zullen vinden. Voorafgaand aan de voorstelling mag ik drie kinderen een prijs geven, een legopakket, voor hun tekening "Mama en ik". Luna van 9 heeft twee poppetjes boven op elkaar geplakt op een schilderij. Zij is het bovenste poppetje, haar moeder de onderste. Ze staat met beide benen op het hoofd van haar moeder. Hadden de kinderen van Medea maar naar Luna geluisterd.
De voorstelling heeft de ondertoon van spanning en onrust, maar alles grijpt mooi in elkaar. Alles past, alles klopt. Hiervoor doen we het. De champagne na afloop is welverdiend.

15 Minuten voor het begin van de premiere, lopen we onze rondjes over de toneelvloer, testen we stem en lichaam, zeggen we toitoitoi en is er nog orde in de legoberg.

2009-01-26T23:31:00.019+01:00

Zaterdag 24 januari 2009
De Stadsschouwburg is klaar voor Medea. Wij ook. Jan Kooper heeft een nummer op zijn sax gemaakt voor de vrijpartij van Jason en Medea op de keukentafel. De neukmaster is nu voor Peter Zwart. Alexandra houdt zich vast aan de laatste versie van het script. We luisteren naar de nieuwste notes van Ola en Dani. Jason moet oppassen als hij van de tafel springt na de neukscene. Malou moet minstens vijf keer heen en weer rennen om de kinderen te omarmen, de laatste keer staat ze voor op het toneel. Voor de laatste tryout zijn de kinderen Yannai en Cor uit Amsterdam gekomen. In afwachting van de voorstelling spelen ze bruid en bruidegom en voeren andere kinderen op het plein voor de schouwburg circusacts op.

Dialoog Medea-Jason in de coulissen voor aanvang van de laatste tryout

Na afloop van de tryout laat Alexandra een filmpje zien. Ze is naar "Medea Buiten" op de Grote Markt geweest en heeft het vuurwerk van Franse Pierre gefilmd. Wij zullen dat nooit zelf kunnen zien omdat het spektakel buiten gelijktijdig is met het spektakel binnen.

2009-01-26T00:22:00.006+01:00

Vrijdag 23 januari 2009
Tijdens de inloop van de eerste tryout gisteravond speelden Jason, Medea en de oppas tikkertje met de kinderen. Spontaan ontstaan. En zo blijft het voortaan: het publiek komt binnen, ze zien het spel van de kinderen en de ouders en de oppas. Jesus loopt heen en weer op de achterste tribune. Glauke staat en zit en wiegt bovenop het bureau van Kreon in haar bruidsjurk en ik sta of zit bij de hoek van die tafel. De Martinitoren speelt I love you baby, heen en weer en nog een keer, tot de zaaldeuren sluiten en Peter als oppas met zijn inleiding begint.
De dag van tweede tryout begint met twee grote ingrepen in het stuk. De dialoog Medea-Kreon is ingekort en de choreografie van Jesus is eruit als Medea smekend op de grond aan de voeten van Jason ligt. Bovendien komt het gas terug bij de pannenkoekenscene. Medea staat als Malou geduldig met Apsyrtus als Jesus achter het pannenkoekengerei tot het juiste moment gevonden is om het gas achter hen te ontsteken.

Dani en Dirkje vergelijken hun notes der veranderingen.

Voor de tweede tryout begint, dreigt de microfoon onder de schoen van Jesus het te begeven.

Peter Zwart haalt de boor erbij en dan zit het weer goed en is de voet van Jesus ook nog heel.

2009-01-25T21:43:00.005+01:00

Donderdag 22 januari 2009
De dag van de eerste tryout. Ola en Dani hebben veel notes gemaakt om met ons door te nemen. Zo zal Jesus aan het eind van de voorstelling in zijn bata de cola naar voren komen en achter het katheder een copla zingen.
Belangrijke note: het gas is verplaatst van de pannenkoekenscene naar het begin van de eerste chaos-scene. Hoewel.... de meningen zijn verdeeld, dus het kan nog anders worden.
Andere belangrijke note: de inloop is overnight veranderd en begint nu met het gebeier van het carillon in de Martinitoren. Vroeg in de ochtend heeft Jan Kooper een opname gemaakt van de beiaardier die I love you baby speelt. Het klinkt als een klok, natuurlijk.
Nog een belangrijke note: mijn eerste nieuwstekst hoeft niet meer geplastificeerd, omdat het druppelen van het ijs op het papier dominant is en niet het effect heeft wat Ola wilde.

Notes van Ola

Notes van Dani

MEDEA BUITEN staat in de steigers, de performance op de Grote Markt, gekoppeld aan de voorstelling in de Stadsschouwburg. Een stadsmens die argeloos langsloopt op de Grote Markt kan op het idee komen om de volgende dag naar de Stadsschouwburg te gaan, als hij of zij ziet wat Ko doet met Merijn en Peter en de muzikanten en ook wat vuurwerkkunstenaar Pierre Alain Hubert kan terwijl de beiaardier van de Martinitoren I love you baby speelt. Wie binnen in de zaal van de Statdsschouwburg zit, ziet en hoort niks van dit al. Peter de oppas gaat heen en weer met Merijn. Als ze terugkomen kunnen ze nauwelijks verhaal doen van wat er buiten is omdat Medea in de tussentijd heeft toegeslagen.

Na afloop van de eerste tryout horen we dat het vuurwerk magistraal is. Ola is blij want ze wilde een sterke klapper voor het begin van haar werk bij het NNT. En nu dat het vuurwerk van Pierre is geworden zal iedereen weten dat het NNT immer verder gaat.

2009-01-25T12:05:00.002+01:00

Woensdag 21 januari 2009
Derde repetitiedag in de Stadsschouwburg
Technische doorloop langs de klippen en dalen van de Q's van het ijs, het gas, het geluid, de pannenkoeken en ja ook de tekst.

2009-01-25T11:07:00.006+01:00

Dinsdag 20 januari 2009
Tweede repetitiedag in de Stadsschouwburg. De dag waarop het ijs begint te lijken op Glauke, de "hoer van de schoonheid".

2009-01-25T10:42:00.003+01:00

Maandag 19 januari 2009
De laatste week voor de premiere repeteren we in de Stadsschouwburg van Groningen, zoveel mogelijk in costuum, alle decorstukken inclusief het gas en met een aangepast Medeascript, versie 14b alweer.